එයාලා මාගෙ ස්වංවින්දනයත් කඩනවා,(මම අනුරාධපුරයෙ 3)

මම අනුරාධපුරය 1,සහ 2කියවපු අය දන්නව ඇතිනෙ මෙච්චර වෙලා මොකද උනෙ කියලා.ඇත්තටම මේක මීට අවුරුදු 5කට වාගෙ කලින් මන් අනුරාධපුරයෙ හිටපු කාලෙ වුනු දේවල් එක්ක තමයි ලියන්නේ.
එහෙනම් තව ටිකක් අද කියන්නම්කෝ...
ඒ කාලෙ සතියකට එකපාරක් නොච්චියාගම,විලච්චිය,මැදවච්චිය වාගෙ ප්‍රදෙශ වලට අම යනවා..රාජකාරිය ඉවර උනාම ඒ එ ප්‍රදේශ වල පුංචි රවුමක් ගහන්නත් අමතක කරන්නැ..
උදෙට බයික් එක කකුල් දෙක අස්සෙන් ගහ ගත්තාම අයෙ අතාරින්නෙ හවස 4ට වාගෙ.
නොච්චියාගමට ගියොත් එදා දවසෙ වැඩ ඉවර වුනාම නොච්චියාගම වැව ලගට යන්න අමතක කරන්නෙ නම් නැ..එතෙන තියෙන විශාල මාරගහ යට ලැලි කඩෙන් බඩඉරුගු හරි උදු වඩේ හරි කාලා ප්ලෙන්ටියක් ගහන්න මට මාර ආසාවක් තිබ්බෙ.ඒ අතරෙ වැව දිහා ඔහේ බලාන ඉන්න,පාරෙ දිගෙ එක එක මූඩ් වලින් යන ගොවින්,ගෙවිලියන්,විතරක් නෙමෙයි විකාර වු ඇදුම් ඇදගත්තු තුරුණයින්,ගැටිස්සියන් දිහාත් බැලුවා..

ඇත්තටම පිරුණු වැවක් ලගට ගියාම මාර සිසිලක් දැනෙන්නෙ.ගොඩාක් වෙලාවට චන්දන ලියනාරච්චිගෙ සින්දු මුමුනා මුමුනා ඉන්න වෙලාවලුත් නැතුවා නොවෙයි.හැබැයි ඒ වාගෙ වෙලාවකට තමයි කවුරු හරි ඇවිත් මාගෙ ස්වන්වින්දනය කඩන්නෙ මාත් එක්ක තරහකට වාගේ....
ස්වයන්වින්දනය කියල ලියපු නිසා දැන් ඔයාල හිතයි මේකා මොනවද මේ කරල තියෙන්නෙ කියලනේ.
එහෙම හිතුවොත් එයාට මම කියන්නෙ,.. නැ මිත්‍රයා මං තනියෙන් ගන්න ඕනම වර්ගයෙ ආතල් එකකට මා කියන්නෙ මාගෙ ස්වයන්විදනය කියා..
ඉතින් සින්දුවක් මා තනිව මුමුණමින් මා එය විදිනා නිසා එයට මා ඉහල වචනය දුන්නාට වරදක් නැ නේද?‍

බොහෝ විට වැව මත්තෙන් යන බෝහෝ දෙනෙක් මාව අදුරයි.ඒ අය මාගෙ අම්මලා,තාත්තලා,නැත්තම් මාමලාය.නැත්තම් මචං ලාය.
ඒක නිසාවටම බොහෝ විට යන එන ගොඩාක් අය කතානොකර යන්නේ නැත..
පාර දිගෙ නොච්චියාගමට හෝ මැදවච්චියට යන අතරතුර බඩඉරිගු තම්බා විකුණන බොහෝ දෙනා වෙති.මාගෙ උදැසන තේ පානය සිදුවන්නේ ඔවුන් ලගය..
අයියා..මට කිරි පයින කරලක් දෙන්න..
ඒ කිවෙ මහත්තයා,,ලපටි කරලක් නේද??
ඒ ලපටි කරල් කැමට මට මාර ආසාවක් තිබ්බෙ..
එතනින්ම තේ එකකුත් ඇරල දාන මම ආයෙ ගමන පටන් ගන්නවා..
*********************************************************************
*********************************************************************
එදා උදෙන්ම මන් ටවුමෙන් එලියට ගියෙ මොකක්දෝ හදිසි වැඩකට ඇතට යන්න..ඒත් හිරගෙදරින් හිරබත් කාපු නිසාදෝ බඩ කචල්..හිරබත් කීවෙ අර අ'පුරෙ එලිමහන් හිරකදවුරෙ අවුට්ලට් එකෙන් දෙන කැම වලට.ඔය අසනිලා, නදී ලා එහෙම නම් දන්නව ඇතිනෙ මේක..
බඩ පුල් කචල්..කෝම හරි මැනෙජ් කරගන්න ට්‍රයි කරත් හරි ගියෙ නැ.
ගැහුවා U එක ..හැරෙව්වා ආපහු..ටවුම මැද්දෙන් දැම්ම ධර්මපාල මාවතට..
ඒ කියන්නෙ පරන බස් ස්ටැන්ඩ් එක පාර(මන් හරි ඇතී )
පාරෙ වාහන අඩු නිසා ඇරලා ආවා.
බස් ස්ටැන්ඩ් එක ලගටම ආවා..
මට යන්න ඕනා යාපනෙ හන්දිය හරහා බෝඩිමට..
බස් ස්ටැන්ඩ් එක ලග වුනත් ට්‍රැෆික් එකක් නැති නීසා මන් තවත් වේගය වැඩි කරා..
එක පාරටම ත්‍රිවිල් එකක් පාර හරහ දැම්මා..
මට මාර මල..එහෙන් මල පයින්න ඔන්න මෙන්න.තව මූ මට ඩිස්ටර්බ් කරනවා..
මන් ත්‍රිවීල් එක පහුකරගෙන ගියා..ඉන්නෙ මොකාද කියල බලන්නැතුවම මම එක පාරටම ඌට කිව්වා..
XXY ඔහොමද පාරෙ යන්නේ.මේක උබෙ පාරද?
එහෙම කියනවාත් එක්කම දැක්කා.කොන්ඩෙ අද්දගත්ත පොරක් එක ඩ්‍රයිව් කරේ....
අහ්.. මු.. පරණ ගායකයෙක් වෙන්නැති..මට එහෙම හිතුනා..මූ මාර්ග නීතී දන්නැත්තේ ඒකයි..
ක්ෂනයෙන් මැන් හෝන් එක ගහගෙන මා පස්සෙන් ආවා.මාත් ඇර දාලා ආවා.
තෙරුණා මු එන්නෙ මගෙ කනට කරල සින්දුවක් කියන්න තමා කියලා.
මර්කෙට් ප්‍රදෙශට එද්දින් තේරුණා මූ මාව පන්නනව කියලා..
එක දීග..ට මැන් හෝන් ගැහුවා.පැති කන්නාඩියෙන් බලද්දි පොර මං ලගම..
අහ් ඔවර් ටෙක් කලා..නැවතත් පැති කන්නාඩියෙන් බැලුවා..
පිටුපස පැහැදිලියි..ඉස්සරහ දකුණු පැත්තත් ඉතාම පැහැදිලියි..
ඒත් මාගෙ ජීවිතයෙ ඉතිරි විනාඩි කීහීපය ඉතාමත් අපහැදිලියි..
මැන් වීල් එක නැවැත්තුවා..
මා කල යුතු එකම දේ,,පැහැදිලි ඉදිරි පසෙනුත්,පසුපසෙනුත්,ප්‍රයෝජනයක් ගෙන මාගෙ අපැහැදිලි අනාගත පැහැදිලි කරගැනිමයි..
දකුණට සිග්නල් දැමු මම ඉතාවේගයෙන් මර්කට් ප්‍රදෙශ අතුලත මාර්ගයකින් පලා ගියේය.
ඉන් පසු ඇතුලේ රවුමක් ගැසු මා මාගෙ මිත්‍රයාගෙ බෝඩිමට ගියේය..
යනකොට බෝඩිමෙ ගෙට්ටුවද ඇරලා තිබ්බා..බයික් එක වත්තේ තිබු කෙසෙල් පදුරක් අස්සෙන් නැවැත්තූ මා ඔහුට කොල් එකක් දීල ඇහුවා..
අඩෝ..පින්තුවා..උබ කොහෙද.මං උබගෙ බෝඩිමෙ..
වරෙන් වරෙන්..මාත් මෙහෙ තාම..මැනුත් බෝඩිමෙ..
මොකෝ උබ මෙ වෙලාවෙ.උදේ වැඩක් තියනවා කියපු එකා..
අද වන්ගුවක්ගුක්ද?(වන්ගුව කියන්නෙ වැඩ නොකර නිවාඩු නොගොස් හොරට ඉන්න එකනේ)
මා සිදුවු සියලු දෙ පින්තුට පැහැදිලි කරා..
තව නූලෙන් උබෙ ජින්තුත් නැනෙ..
මැන් එහෙම කියලා මගෙන් ඇහුව මොකද බඩෙ අමාරුව..
අහ් පොඩ්ඩක් හිටපන්..ඒක ටිකක් අඩුයි දැන්..ඒත් මම..බයික් එකෙ සීට් එක බලලා එන්නම්..
එසේ කියු මා මාගෙ බෝඩිමට යන්න ගියා.එදා ඉතින් වන්ගුව තමා දවසම...

ප:ලි:තාම ඉවර නැ..

නංගි.. මොකක්ද මේ LS (මම අනුරාධපුරයෙ2)

ඉතින් ඔන්න තරංගගෙන් සුහද ආරාධනය පිලිගෙන FMTCඑකේ ඇනෙක්ස් එකට ගියා.ටික වේලාවක් අපෙ පරණ කතා ඇදගමින් ඉන්න අතරේ අදුරත් ගලාගෙන එනවා.
ඒත් එක්කම කට හඩක් ඇහුනා...
අහ් මෙන්න ඔයාලාගෙ පොරක් මෙහෙ..තරන්ග එහෙම කියද්දි මාව අදුනගත්ත කව්දෝ මගෙන් ඇහුවා..
ඒ උබ කොහෙද බන් මෙහෙ
මා එක පාරටම තරන්ගගෙන් අහුවෙ
කව්ද බං මේ..
යකෝ මගෙන් කව්ද කියල අහන්නෙ පොඩ්ඩක් බලපන්..තොපෙ සිනියර් කෙනෙක්...
අහ් මෙ අමිල අයිය්යනෙ
මැන් වෙන කාවත් නොවෙ.මා පහන් පැලෙදි මුල්ම දවස් වල මගෙන් නම අහුවවාම
මන් මචන් ගයාන් කියද්දී,තාත්තගෙන් මට ලැබුනු එකම බූදලය වන පපුවෙ මයිල් ගස්වලින් අල්ලලා උස්සල මාගෙ බර බලන්න ට්‍රයි කරපු පොර..
ඒත් පොර දැනන් හිටියෙ නැ තුත්තිරි ගස් වලින් අල්ලලා පොලොව උස්සන්න බැ කියල.
එදා උනු එකම දෙය මගෙ මයිල් ගස් ටිකක් මැන්ගෙ අතේ ඉතුරුවුනු එක විතරායි.නැතුව මාවනම් හොලවන්නවත් බැරිවුනා..
තවත් ටික වේලවක් කතාකරමින් ඉද්දි දැන ගන්න ලැබුනෙ අපිට පැලෙදි කෘෂිව්‍යාප්තිය,ඉකෝන් වාගෙ ගොඩාක් විෂයන් කරපු සර් කෙනෙක්ද එහි වැඩ කරන බවයි..
ඒ හැමදේ එක්කම අ'පුරෙ මට පුරුදු තැනක් බවට පත්වුනා.
එකම දේ ජොබ් එකෙ ගේම ගහන එක විතරයි.
මාගෙ රැකියාව වුවෙ කෘෂිව්‍යාප්තිකරකයෙක් ලෙස කටයුතු කිරිමයි.ගොවි ගැටලු සමාගෙමෙ නිෂ්පාදන මගින් නිරාකරණය කරගන්නා ආකාරයයි.
මට වැඩ කරන්න වුවෙ මැදවච්චිය,නොච්චියාගම,මහවිලච්චිය වැනි ප්‍රදේශයි.
මහා මානා ලදු/කටුකැලැ එලිපාදා රටට බත හෝ බතට ව්‍යංජනය දෙන මෙ අය හට බොරුවක් කිරිමට සිත දුන්නේ නැත.
ගිනිඅව්වට දහ අතට පැලුනු පොලවෙ අඩිය ගසමින්,ඒ පොලව මතට වැහිබිදුවක් ඉල්ලා දෙවියන් යදමින් ඉද වැටෙනා ඒ වැහි බිදුවට කඩුලුත් දාහයත් එකතු කරමින් අස්වද්දන මෙ අහිංසක ජනතාවට බොරු නොකරන,ආර්ඨික ලාබ උදෙසා බොරු නොකරන ලෙස මා මාගෙ හිතට අණ කරගත්තේය..
ඒ හිතැති හිතත් එක්ක ගේම දිනන්න හදන මට එය අමාරුවක් නම් පෙනුනේ නැත.
විටක ගොවි ගෙදරකින් ලැබෙන කුරුම්ඹා තැඹිලි ගෙඩියක් විය.තවත් විටෙක රස කර සැදු තේ කොප්පයකි.වෙලට ගෙනා ඇඹුලෙන්ද රස බලන්නට වු අවස්තාවන් නැතිව නෙවේ...
ආගන්තුක සත්කාර අතින් ප්‍රමුඛ වන අපෙ වුන්ගෙන් ලැබෙන කිසි දෙයක් ප්‍රතික්ෂෙප කිරීම යුතුකමක් නොවේ..ඒ නිසාවට ඒ දෙවල් බුක්ති විදිමට මාද පැකිලුනෙ නැත..

*************************************************************************************
බෝහෝ විට අ'පුර ටවුමෙ මා ඉන්නවානම් දිවා ආහාරය ගන්නෙ තොරාගත් ස්ථානයකිනි..මතක විදිහට "චාම් රෙස්ටුරන්ට්"
මෙහි ඇත්තේ ස්වයන් සේවා යනුවෙන් ලියාය.අපට අවශ්‍ය දේවල් ලබාගත් පසු තවත් කෙනෙක් ලගට ගිය පසු ඇ අපෙ හැඩහුරුකම හෝ විශේෂ යමක් සටහන් කරගනිමින් අප ගත් දැ පොතක සටහන් කරගනියි,ඒ මගින් අපේ බිල සකස් කරයි.දිනක් මා කැම ගත් විට ඇ මාගෙ සුන්දර වු ගෞරවනීය රවුල සහිත මූන ඇද ගත් හැටි මා දුටුවේය.
යලිත් දිනක් මා ගිය පසු ඇ ඇදගත්තේ සපත්තු දෙකක් සහිත කකුල් කෙටි දෙකකි.මදක් පහාලින් LS ලෙස සදහන් කර මා මිලට ගත් දේ ලියා ගත්තේය..
මා ඒ "චිට්" එක දෙස ඉවසිල්ලෙන් බලුවෙ මේ වතාවෙ සලකුණු කරගත් දේ තේරුම මොකක්ද කියාය.කිසිවක් හිතාගැනිමට නොහැකි වු නිසා ම ඇ ගෙන ඇහුවා
ඒ නන්ගි මොකක්ද මෙ LS
අද ඔයා වගේම රවුල තියන කෙනෙක් දැන් කනවා.ඉතින් රවුල ලකුනු කරන්න බැරි නිසා තමයි මේක ලකුණු කරේ..
ඉතින් මොකක්ද මේකෙ තේරුම..
නැ..,මේක තමා සර් ව අදුණගන්න තියෙන ලේසිම එක.අව්ලක් නැනේ..
අපොයි චුට්ටක්වත්..
ඔයා හරි ක්‍රියෙටිව් නෙ...
එහෙම කියු මා ඒ සුන්දර ආහාරය බඩට කොට ගත්තා..
ඒ අ'පුරෙදී කැම ගන්න මා ආසම කරපු තැනක්

ඉතින් "මම අනුරාධපුරෙ" තවත් කතාටිකක් සමගින් ඉස්සරහට එනවා..
ඒත් එක්කම මාගෙ බ්ලොගයට කමෙන්ට් දාන අයටත්,ෆ්ලො එක දෙන සෙට් එකටත්,විතරක් නෙමෙයි සින්ඩියෙන්,ලාන්කීය සින්ඩියෙන් බලන ඔයාලටත් ගොඩාක් ම තුති..
මේ පැත්තට එන හැමෝම නිසා තමයි ලියන්නත් හිතෙන්නෙ...
ඉතින් ඉන්නව නේද ඉතුරු ටිකත් කියවන්න............

ගේම ගහපන් එච්චරයි ඕනා (මම අනුරාධපුරයෙ 1)

මාගෙ පලමු රැකියාවෙන් බලාපොරොත්තු නොවු වේලාවක සමුගැනිම මට මහත් ආතතියක් විය.එතන ප්‍රධානම හේතුව වුනෙ මගෙ මා සමග සිටි කෙනා සහ ම අතර නිතර ඇතිවන ආරවුල්ය.
පොර ජොබ් එකට මාර බයක් තිබ්බෙ.යම්කිසි දෙයක් පොරට වැරදුනත් එය ම පිට පටවමින් මැන් නිවැරිදිකාරය වෙන්න මාන බැලුව.අප දෙන්නාම එකම තනතුරෙ සිටීමත් ඌට මාව දිරවන් නැතිවන්නත් හේතුවක් වෙනැති..
හදිසියේ ඇති වු ආරවුලක් එක්ක මං තීරණය කරා අස්වෙන්න..
උබම කරගනින්.උබට විතරනෙ බඩගිනි එන්නෙ.මන් යනවා.මෙතන හිටියොත් මට පිස්සු හැදෙයි.අයෙ ෆියුචර් එකක් නැ මෙහෙ හිටියොත්.
විනාඩි කීපයක් ඇතුලත ගත් තීරණය අවසන් වුයෙ
සර්,මන් මෙහෙන් අස්වෙනවා,මගෙ අස්වීමෙ ලියුම මන් ෆැක්ස් කරා ඔන්න..කියමිනි..
එතකොට මන් වැඩ කරෙ පුත්තලම කිට්ටුව.අපෙ හෙඩ් ඔෆිස් තිබ්බෙ කොළඹ..
ඒ වෙනකොටත් මිත්‍ර "ලලියා" මාර්ගයෙන් එඩ්මන් මහතාට කතාකර ඇබැර්තුවක් ගැන සොයමින් හිටියෙ.
අස්වුන දවසෙම මන් එඩ්මන් මහතාට කතාකරා..විස්තරේ කීවා.ඒත් අපි කිසිදාක හමුවි තිබුනෙ නැ.
ඔකේ,ඔයා එන සදුදා ඉන්ටර්විව් යන්න.මන් හෙඩ් ඔෆිස් එකට කතා කරල කියන්නම්..
මාගෙ සුදානම පුරුදු කෘෂිකර්ම ක්ෂෙත්‍රයේම රැකියාවක් සොයා ගැනිමයි.
රැකියාව පිලිඹද තිබු දැඩි වුවමනාව නිසා මා හොදින්ම සුදානම් වි කොළඔ ගියා..
ඉන්ටර්විව් එක අවසානයෙ මං රැකියාව සදහා සුදුස්සෙකු ලෙස පත් වුනා.ලංකාවෙ තියන(ඇග්‍රි ෆිල්ඩ් එකේ ) හොදම කම්පනි එකෙ මට රස්සාව හම්බුනා.මාර සැටිස්...
මා සිත පිනා ගියේය..
එන්න පුතා ඔයාට ඔයාගෙ බොස් ව හදුන්වලා දෙන්න..
තව කෙනෙක් මා සිටි මේසය ලගට ආවා,
ආහ් දීපාල්,මෙ අපි ඔයාට ගත්ත කොල්ලෙක්.එඩි(එඩ්මන්) තමා මෙහාට එව්වෙ.වැඩක් කරයි වාගෙ..
පුතා මේ ඔයාගෙ බොස්.මිස්ටර් දීපාල්..හ්ම් එහෙනම් එයත් එක්ක කතාකරගන්න..එයා ඔයාට එරියා එකක් දෙයි.අනුරාධපුර හරි කුරුණැගල හරි..
එහෙනම් දීපාල්,ඔයා තීරණය කරන්න..කියමින් මන් ඉන්ටර්විව් කරපු මහත්තයා ගියා.ඒ තමා අංශ බාරව හිටපු කෙනා..
මා එතනම ඉද්දී දිපාල් බොස් ඔහුගෙ මේසය ලගට ගියා.විනාඩි කීපයකි..
ඒ පුතා එන්න මෙතෙන්න..
මා එතෙන්න යනවාත් සමගම..මොකද උබෙ කකුල..
මා පලමු වරට දකින සැම කෙනෙක්ගෙන්ම මට එල්ලවන ප්‍රශ්නය..
පොඩි ඔපරෙෂන් එකක්.පොඩි කාලෙ වුනු දෙයක්..
මා වැඩිපුරම කීවා..
ආ...එකෙන් මට වැඩක් නැ..එක උබෙ දෙයක්
උබ කෝම හරි ගේම ගහන්න ඔනා,හරිනේ...
වැඩ ගොඩාක් අමාරු වෙයි..තව තවත් ඔහු කතාව ඇද්දා..
ඔකේ ,බොස්
බූරුවා ගහන මිනිස්සු නම් ගේමක් නම් පැරදීගෙන එද්දි ජංගිය උකස් තියලා හරි සල්ලි හොයන් ගේම දිනන්න බලන්නෙ.ඒත් මේක ඊට වඩා වෙනස්.මම හැමදාම කරන දේ මෙකටත් කරනවා
අබියෝග වලට මා කවදාවත් බය වුයෙ නැ.
මාගෙ පළමු පියවර එය දිනීමයි..එය අපහසුම වුනොත් මා කරන්නෙ එය මග හැරයාමයි.
ඔන්න මාගෙ සුපුරුදු පළමු පියවර ගැන මා හිතුවා..
මොනව කරන්නත් දවසක් දෙකක් වැඩ කරමුකො..මෙයාලා අඩුම ගානෙ මාසයක් වත් මට දෙයිනේ..
එහෙම හිතමින් මං ගෙදර ආවා..
හෙට ආයෙත් කොළඹ එන්න ඔනේ.කම්පැනියෙන් දෙන බයික් එකත් අරන් හෙට හවසම දෙන එරියා එකට යනවා..එහෙම හිතමින් දවස ඉවර කලා.
කොළඹ ගියාම බයික් එකත් දීලා කීවෙ අනුරාධපුරයට යන්න කියලා..
මා ඊලග දවසෙ උදෙන්ම අනුරාධපුරයට ගියත් මට නැවතීමට තැනක් නොතීබු නිසා ආයෙ ගෙදාර එන්න වුනා..
මෙහෙම දවස් කීපයක් යද්දී මාගෙ පරණ මිතුරෙකු තරංග හම්බුනෙ..
පරණ බස් නැවාතුමෙ මා ගෙදර එන්න ඉන්නවා..එක පාරටම..
ඒ උබ පැලේ නේද?ඔව්..නම.....ගයාන්,හරිනෙ...
ආහ්හ්හ් මෙ තරංගනෙ මටත් මතක් වුනා..
ආ ගිය විස්තර කතා කිරිමෙන් පසු තරංග කිවෙ.
මේ මගෙ ගෙදර උබටත් ඉන්න පුලුවන්..මන් FMTC එකෙ දැන් වැඩ.
FMTC කියන්නෙ ලන්කාවෙ කෘෂිකර්මාන්තයෙ විශාල ආයතනයක්.තරංග වැඩ කරෙ ගුවන් විදුලි ගොවි සේවාවේ.
"තනියෙන් ඉන්නෙ බන්,උබ ආයෙ බෝඩිම් හොයන්න ඔනෙ නැ"..
තරංගගෙන් සුහද ආරධනයක්..
FMTC එක කියන්නෙ මාගෙ ජිවිතයෙ අමතක නොවන සොදුරුම ස්තානයක්.පහන් පැලෙ ඉන්න කාලෙ සතියක පුහුණුවට ආපු අපි හොදටම පිස්සු කෙලපු තැන..
ඒක නිසාම මං දෙපාරක් හිතන් නැතුව කැමති උනා..
ඇත්තටම මෙතනින් පස්සෙ තමයි මගෙ අනුරාධපුර ජීවිතය පටන් ගන්නෙ..
(කතාව ටිකක් දිගට යන නිසා කැලි කීපයකට ලියන්න හිතුවා.)

ගැහැණු පරපෝෂිතයි?,.....

මාසයක් විතර කාලයක් කල්පනා කරා මෙ පොස්ට් එක දාන්න..නිතර දෙවෙලේ කල්පනා කරා..දස අතේ කල්පනා කරා.උඩ බලාන කල්පනා කරා..අවසානයේ හිතුනා ලියන්නම..
ඒත් පහන් පැලෙ ඉන්න කාලෙ ගලෙන්බිදුනුවැව "සෙන්ටියා"කියපු දේවල් මතක් උනා..
දවසක් මන් බැච් එකෙ කෙල්ලො එක්ක වලියක් දාගෙන ඇවිත් හොස්ටල් එකෙ තේ බොද්දි "සෙන්ටියා" කීවේ,
"මචන් ගයාන් ,කෙල්ලො,ගැණු තරහා කරගන්න එපා.උන්ගෙ වෛරයෙන් පිරුණු ඇස් වලින් එන කිරණ වල අදෘෂ්‍යමාන බලවෙගයක් තියනවා"කියන එකයි..
එච්චර කල් මං බය උනෙ වහින්න ලැස්ති වෙද්දි අනපෙක්ෂිතව එන අකුණු පහර එක්ක හෙණ හඩට.මොකද හෙණයක් වැදිල මං මැරුණොත් කාටද අවනම්බුව.මට නෙමෙ,හැදු අම්මටයි තාත්තටයිනෙ....ඒත් දැන් ස්ත්‍රි ලිංගිකයොත් එකතු වෙලා
වෙලාවකට හිතුනා මෙ පොස්ට් එක දානවට වඩා හොදයි,නිවාඩු ගියාම ඇතුගලෙ ඔලුව ගහගන්නවා කියලා.දෙකම එක වෙයිද??
ඒත් මෙ වාගෙ දෙයක් ලියන්න මොකටද බය වෙන්නෙ...
එහෙම කියලත් හිතුනා..
ම්ම්ම්.... මන් පිරිමියෙක්..පිරිමියෙක් උනාම ඔනැම දෙකට මුහුණ දෙන්න ඔනා
එහෙම හිතපු මන් ඔන්න පොස්ට් එක පටන් ගන්නවා.....
ම්ම්ම්...මට හිතෙන්වා මේක ටියුෂන් පන්තියක් වාගෙ කරන්න..
ඒත්....හරි මට පුරුදු විදිහට ඔන්න ලියනවා....
ගැහැණු හැමදාමත් පරපෝෂිතයි..,ඒක එහෙම තමයි..මන් දැන් ඔයාලට ඔප්පු කරලා පෙන්නනවා.
එහෙනම් පරපොෂිතයො කියන්නෙ මොනුන්ටද??ඊලග ප්‍රශ්නෙ නේද??
ඔය ගැහැණු අයගෙ ඔලුවෙ ඉන්න උකුනොත් පරපොෂිතයො තමයි,,
ඒ කියන්නෙ තව එකෙනෙක්ගෙ ශරිරයෙ ජීවත් වෙමින් උගෙන් පොෂණය ලබන සත්ව කාණ්ඩයට..මෙහෙම ජීවත් වෙන්න පොෂණය දෙන කෙනාට අපි කියනවා ධාරකයා කියලා..
ඉතින් උකුනොත් ඒ වාගෙනෙ,ගැහැණු අයගෙන් ලේ උරා බිලා ජීවත් වෙන අයනෙ..
එතකොට රුකා මෙ ගැහැණු පරපොෂිතයි කියන්නෙ,ගැහැනු අය පිරිමින්ගෙ ඔලුව හුරලාම කන හින්ද වෙන්න ඇති නේද කියලත් හිතෙනවා ඇති...ඒක්ත් නම් එහෙම තමා..
ඒත් මන් කියන්න යන්නෙ ඊට වඩා වෙනස් දෙයක් ගැනයි..

ගැහැණු අය වගෙම පිරිමි අපිත් ජීවිත කාලයෙ යම් කාල පරිච්ඡෙදයක් පරපෝෂිතව ගත කරනවා..
අම්මාගෙ කුසෙ ඉන්න අපි අපෙ අම්මාට පරපොෂිතයෙක්,ඉන් පසු වුවත් අම්මාගෙ කිරි බී වැඩෙද්දි මෙන්ම බත දෙන තාත්තාටද පරපෝෂිතයක් වි අවුරුදු 17කට වැඩි කාලයක් පරපොෂිත බාවයේ ඉන්නව..

ඊට පස්සෙ,කසිප්පු පෙරීම,හොර පොල් කැඩිම,හෝ හොරකන් කිරීම යන හො ගරු නම්ඹු ඇති රැකියාවක් කිරිමෙන් අපි සවයංපොෂිත ජීවන රටාවකට ඇබ්බැහි වෙනවා..
ඊට පස්සෙ කසාදයක් බැදගන්නා අය තමන්ගෙ බිරිදව පොෂණය කරමින් ධාරකයෙක් විදිහට ජීවීත කාලය අරඹනවා..ඒ සමගම එන දරු සිගිත්තන්ට බත දෙමින් ඔවුන්ටද ධාරකයෙක් වෙනවා
ඊට පස්සෙ එන ජීවිතයෙ සැදැසමයේදි තමන්ගෙ දරුවන්ට හෝ වෙනකාගෙ හරි සෙවන,අස්වැසිල්ල යටතෙ ජීවත් වෙද්දි ඔවුන්ට ධාරකයෙක් වී අපි පරපෝෂිතයන් ලෙස ජීවත් වෙනවා.සාමන්‍යයෙන් එහෙමයි පිරිමින්ගෙ ජීවිත කාලය ගතකරන්නෙ..
ඒ කියන්නෙ
පරපෝෂිත--->සවයංපෝෂිත--->ධාරක--->පරපොෂිත
යන පියවර වලින් අපි අපෙ ජීවිත කාලය ගෙවනවා කියන එකයි..
ඒත් ගැහැණු උදවියගෙ ජීවිත කාලය..
ආරම්ඹය පිරිමි මෙන්ම පරපෝෂිතයි,ඉන්පසු වයස හරි ගිහින් දිගයක් ගියාම තම ස්වාමියාගෙන් යැපෙමින් ඔහුගෙ ධාරණ සෙවන යට ස්වාමියාට පරපෝෂිතයි.ඊට පස්සෙ වයසට ගියාම ආයෙත් තම දරුවන්ගෙන් යැපෙමින් ඔව්නුන්ට පරපෝෂිතයි‍
එක්තරා කාලයක් තම දරුවන්ට කිරි දුන්නද ඒ කාලයේ තම ආදරණිය ස්වාමියාගෙන් යැපෙමින් සිටින නීසා උක්ත වන්නෙ පරපෝශිත අවදියමයි.,එතකොට රුකා කියපු දේ හරිද වැරදිද කියල ඔයාලටම තෙරුම් ගත්තැකි නේද??
ඒත් අවසානයෙ මෙසෙ ලියන්නම්..
ගැහැණු පරපෝෂිතයි කියන එක හරියටම ගැලපෙන්නෙ මීට දශක කීපයකට හිටපු,උක්කු අම්මාට,ඩිංගිරි මැණිකාලාට,ඇසලින්ට වාගෙ අයටයි.මැත අතිතයෙ විසු සුමනලාට,කුසුමලාටත් ටිකක් ගැලපුණත් අද කාලයෙ ජීවත් වන නදීලට,ෂානි ලට හෝ චතු ලට ගැලපෙන්නේ නැත්තේ ඔවුන් පිරිමින් හා කරට කර ගැටෙමින් ජීවිතයෙ චුටි කාලයක් හරි ස්වංපෝෂිතව සහ තම සැමියා සමග සහජීවනයෙන් ඒ කියන්නෙ සැමියාගෙන් යැපෙමින් සැමියාට යම් කිසි ආකාරයට මූල්‍ය උපකාර කරමින්ජීවත් වීමට උත්සාහ කරන නිසායි..



ඒත් ඔවුන්ගෙ ජීවිතයෙද වැඩි කාලයක් ගැහැණු පරපෝෂිතයි..කියන කියමනට එකතු වෙනවා...
මා මුලින් කි විදිහට "සෙන්ටියා"ගෙ කතාවෙ ඇත්ත නැත්ත බලගන්න මට තව ටික මොහොතකින් ඉදන් පුලුවන් වෙයි.එ ගැන ආයෙත් මතක් කරගනිමින් ඔන්න මන් පොස්ට් එක පබ්ලිස්"කරෝ................

අපේ කෙල්ලන්ට ලියමි..

බදාදා කියන්නෙ මගෙ නිවාඩු දවස.සිංහලෙන් කීවොත් ඩෙ ඔෆ් එක.ඒත් පසුගිය බදාදා පොඩි උවවනාවකට හදිස්සියෙම ඔෆීස් එකට යන්න උනා.ගිය වැඩෙ කරගෙන ඉවර වෙනකොටම වාගෙ දැක්කෙ ඔෆීස් එකෙ කෙලවරෙම ඉන්න "චාලියා".
ආමාශයම පෙනෙන්නට හීනා වීගෙන ඉන්න "චාලියා"දැක්කාම හිතුනා පොඩ්ඩක් ගිහින් කතාකරලා එන්න..
ආහ්....මොකද මෙ පැත්තෙ..චාලි එහෙම අහනකොට මං පොරගෙ මෙසෙ ලග තිබ්බ පුටුවෙන් ඉදගත්තා..
නිකන් ඇවිත් යන්න ආවා..උබලා මෙහෙ ඉදන් අයිස් ගහනවද දන්නැනෙ..ඒවත් දැන් මටම බලන්න වෙලානෙ තියෙන්නෙ..කියමින් මා කතාවට මුලපිරුවත්..
එක පාරටම කෙනෙක් අපි දිහා බලා ගස්සගෙන යනව දැක්කා..
ඒ කව්ද මේ...මන් ඇහුවා..
සිZනා නේද.චාලි ඉතමත් අසාවෙන් උත්තර දුන්නා.
ඒ ඒකි අද වැඩද බන්...මා ඇසුවෙ ඇත්තටම පුදුමෙන්..
ඔව් බන්...පිස්සි....කියමින් චාලි උත්තර දුන්නා...
මෙහෙත් මහ පුදුම මගුල් තියෙන්නෙ නේ බන්..
මට නිකන්ම කියවුනා......
ඔව් බන්....මුන්ට පිස්සු..අයෙත් චාලිය කීවා....
සීZනා කියන්නෙ වයස අවුරුදු 17ක් වෙද්දි අපෙ ඔෆිස් එකට ඇවිල්ලා රාජකාරිය ඇරඹු කෙල්ලක්..වයසට වඩා මුහුකුරා ගිහින් ඇති බව පේන්නෙ දෙන් වැඩ ටික නියමෙටම කරන හිනදා..ඒ වගෙම හැඩයෙනුත් කටකාර කමෙනුත් අඩුවක් පේන්න නැහැ.
ඒක නිසාඅම බොහො දෙනෙක් ඇ වෙත බැල්මක් දැම්මෙ නැ කීවොත් මන් වැරදියි.
මේ පසුගිය බදාදා කියන්නෙ ජුලි 27නෙ..ඉතින් මේ කටකාර,හැඩකාර කෙල්ලගෙ වෙඩිම තිබ්බෙ කවද්ද කියලා ඇහුවොත් බලන ඔයාලා පුදුම වෙයි..
ඒ තමා ඊට පහුවදා..,ඒ කියන්නෙ ජුලි 28.....
කාටද යකො පුදුම හිතෙන් නැත්තෙ...තමන්ගෙ වෙඩිමට ඉස්සරල දවසෙ වැඩ කරා කීවාම....
ඒත් මිත්‍ර වරුනි මෙ ඇත්ත කතාවක්.....
ලංකාවෙ කෙල්ලො නම්....,
වෙඩිමට මාස 6කට කලින් ඇදුම් ගන්න පොරේ...වෙඩිමට වෙනම,ගොයින් අ වෙ එකට වෙනම,ෆොටො ගහන්න වෙනම.....අම්මෝ......මොනතරම් කරදරයක්ද අර බදින්න ඉන්න කොලුවට තියෙන්නෙ..
ඊට පස්සෙ ෆේෂල් කරනවා කිය කියා රටේම තියන ක්‍රිම් වර්ග මුනෙ උලාගෙන නටන නැටුම්...
බලන් ඉන්න අපිට පිස්සු හැදෙනවා...හැදිලා හොද වෙනවා.....
ඇත්තටම සීZනා ඒ අතින් මොන තරම සැහැල්ලුද??????
වෙඩිම හෙට කියල අද වැඩ කරේ වෙඩිමෙන් පස්සෙ එන ජීවිතෙට ලැහැස්තිවෙනවා කියන එක පෙන්නමින්...
තමන්ගෙ මගුල් දිනය ජීවිතෙ එක පාරයි එන්නෙ කියන උදවිය එක්ක මන් එකගයි..කොහොමත් අපි ගෙවන දිනයක් අයෙ එන්නෙ නැ කියන එක හැමොම දන්නවනේ..ඉතින් මගුල් දවස විතරක් ආයෙ එයිද??..
වෙඩිමට ගිහින් ආපු චාලි කීවෙ එය හොදින් තිබු බවයි..ඒ ගැන වැඩි විස්තර චාලියා ටුනාලන්තෙට ලියයි...ඔයාලා බලන්නකො.....
ඒත් වෙඩිම තමන්ගෙ ජිවිතේ ලස්සනම දවස කරගන්න මාන බලන අපේ කෙලි ගැටිස්සියන්ට කියන්න තියෙන්නෙ......
වෙඩිම ඔයාලගෙ ජීවීතේ ලස්සනම දවස කරගන්න,.ඒත් ඒක වෙඩිමට ඉස්සරින් හරි පස්සෙ හරි ජීවීතය විදවන දවසක් කරගන්න එපාය කියන එකයි.

රාමදාන් සද බලන්න එන්න ෆාතිමා........

කන්න දෙයක් ඉල්ලා පාරෙ හිගාකන මිනිසුන් කොච්චරද?...........

මහා ධනවතාගෙ සිට දුගියා දක්වාම වු සැමොගෙම ජීවිතයෙ ප්‍රධාන අරමුන වන්නෙ කුසට අහරක් ලබා ගැනිමය.ඒත් සමහර දෙනෙක්ට එයද හිමි වන්නෙ දවසටම එක පාරකි...ඒත් සමහරුන් කැමක් නැතිව කොපමණ කාලයක් ඉන්නවාද?
"නෝම්බි" නැතහොත් රාමදාන් මාසය තව පැය කිහිපකින් එලඹිමට නියමිතව ඇත..

ඉතින් මේ එලබෙනන ශුද්ධ වු රාමසාන් මාසයේ ලොව පුරා දහස් ගණනින් වු මුස්ලිම් බැතිමත්හු නිරාහාරව,මෙන්ම තම ආගමට මුල්තැන දෙමින් කාලය ගත කිරීම සිදුවෙයි..

නිරාහාරව ඉදිමින් ජීවිතයෙ දුක උරුම උන්ගෙ දුක තෙරුම් ගැනිම උදෙසා මහා ධනවතාගෙ පටන් සැවොම එක්වි රාමදාන් මාසයෙ නිරාහාරව ඉදියි..

මෙ කාල පරිච්ඡයෙදි මුස්ලිම් බැතිමතුන් අහාරයක් උගුරෙන් පහලට ගැනිමට තහනම්ය(මා කියන්නෙ දිනයෙ නිරාහාර සිටිමට පටන් ගත් පැයෙ සිට ආගමික වතාවත් අනුව නැවත ඔවුන් අහාර ගන්නා පැය තෙක් කාලය තුල.)ඒ විතරක් නොව,මෙ කාලය තුල තම සහකරු සමග ලිංගිකව හැසිරිම යන කාරනාද,අඩුම තරමෙ එවැනි දෙ පිලිබදව සිතීම පවා තහනම්ය.ඒක නිසාවට මෙ මාසය .මෙ පිලිබද වු පනිවිඩය ලෝක වාසි මුස්ලිම් ජනතාව දැනගැනිමත් සමග ඔවුන්ද රාමදාන් මාසය අරඹයි.(ඉහත රුපයෙ පෙනෙනෙ රමදාන් සද රට ඉදි ගස් උඩින් පෙනෙන අයුරුය.)

මේ අරබන මාසය තුල,දිනයෙ නියමිශුද්ධ වු මාසය ලෙස නම් කර ඇත.
ඉස්ලාම් දින දර්ශනයෙ 9 වැනි මාසය රාමදන් මාසය ලෙස හදුන්වන අතර,සද දැකිමෙන් පසු ඔවුන් රමදාන් මාසය අරඹයිත කාලය තුල ආගමික වතාවත් කිරීමත්,කුරාණය කියවීමත්,සමහරුන් හජ්" වන්දනාවෙ යෙදිමත් සිදුකරණු ලබයි.
වැඩුණු නීරොගි ශිරුරක් ඇති යව්වනයාගේ පටන් නිරෝගි සැම දෙනෙක්ම මෙ කාලය තුල නිරාහාරව සිටියි.ගැහැණුන් තම ඔසප් දිනයන් හි නිරාහාරව සිටිය නොහැක.එය ඉස්ලාම නිතීයෙන්ම තහනම් බව දැනගන්නට ඇත.
මේ කාලය තුල ඉතා ප්‍රසිද්ධ අහාර වන්නේ,කොමඩු පානයත්,රට ඉදිත්ය.නිරාහාරව සිටිමෙන් පසු උදාවන අහාර ගැනිම සදහා වු කාලය මොවුන් ආරම්ඹ කරන්නෙ කොමොඩු යුෂ පානයත් සමගය.
ඉතින් ෆාතිමාලා, ශිෆානලා,මොහොමඩ්ලා,අබ්දුල්ලලා යන සැම කෙනෙක්ම මෙ එලඹෙන ජුලී 31 හො අගෝස්තු 1 වෙනිදා සද දැකිමෙන් අනතුරුව රමදාන් අරඹනු නිසැකමානය
මුස්ලිම් රටක සේවය කරන මා හට රාමදාන් සදහා ඔවුන් ලහි ලහියෙ සුදානම් වන ආකාරය පේනවා..ඉතින් ඒ හින්දා මෙ වැනි පොස්ට් එකක් දාන්න හිතුණා..

ප්ලාස්ටර් නෙවෙ බං පුල්සාරි....

මේකත් මෙ පරන කතාවක්.දැනට අවුරුදු 9 කට වාගෙ ඉස්සර වුනු දෙයක්.
ඒ කාලේ මන් පහන්පැල හි ඉගනගන්නවා.
ඒ දවස් වල අපෙ ... එග්සැම් කාලේ.
අපිට තිබ්බා පාඩම් කරන්න,පොත් කියවන්න,වෙනමම කාමරයක්.ඒකට කිවෙ රීඩින් හොල් එක කියලයි.ඉතින් අපි ගන්න සති අන්ත පත්තරෙත් තියෙන්නෙ මෙ හොල් එකේ මෙසෙක ගැටගහලා.......
එදාට පහුවදා එග්සැම් එක නිසා කට්ටියම වාගෙ පාඩම් කරන්නයි,ඇසයින්මෙන්ට් එක ගහන්නයි එකතුවෙලා හිටිය මෙ හොල් එකට,
ඒදා අගහරුවාදා දවසක් නිසා සති අන්ත පත්තරෙත් තිබ්බා තාමත්.....
මාත් පොතක් අරන් ගියෙ පාඩම් කරන්න හිතාන තමා.ඒත් මිත්‍රයෙකුගෙ උවනාවට ඔහුගෙ එසයින්ග්මන්ට් එකෙ කවර් පෙජ් එක හදන්න උනා.අපිට කම්පුටර් තිබ්බෙ නැති නිසා අතින් කවර හැඩ කරන වැඩ මට තමා පැවරිලා තිබුනෙ.
ඔන්න මන් වැඩෙ කරන් යනවා.මාත් එක්කම රිඩින් හොල් එකට ගිය "තඩියා"(තව මිත්‍රයෙක්) පත්තරෙ කියවන්න ගත්තා
"තඩියා"ගෙම නම තියන තව එකෙක් හිටියා.මැන් අඩි 5යි අගල් 1ක් උස නිසා අපි උට කොටා කියලයි කිවෙ.එආ වාගෙම පොර පන්ඩිතයා,වගේම පචයා.ඒක හින්දා "මුචා"කියලත් කියන්න උනා.
ඔන්න මෙ කොට මුචත් එතෙන්ට ආවා.
දැන් තඩියා පත්තරෙ බලනව.පොරට මාර බයික් ඇම්මක් තිබ්බෙ.මෙ කාලෙ තමා බජාජ් "පල්සර්" බයික් එක මාකට් එකට ආපු කාලෙ.....
පත්තරේ කියවන තඩියා එක පාරටම කැ ගහනව.
ඒ මචන්...මෙන්න අලුතින් බයික් එකක් ඇවිල්ලා.......
වන්....ෆිෆ්ට්....සි.සි,ආහ්.ඉන්දියාවෙ හදලා තියෙන්නෙ.පෙට්‍රල් හොදට කරනව.
මට මචන් මෙක ගන්න හිතෙනවා.
හිටපන් මම අප්පච්චිට කතා කරල කියන්න........
එසේ කියු තඩියා ඔහුගෙ දුරකතනයෙන් ගෙදරට කතාකිරිමට උත්සාහ කලා......
ඒ මොකක්ද බන් බයික් ඒකෙ නම...,මම ඇහුවා..
හිටපන් බලන්න."තඩියා කිවා...
ම්ම්....ප්ල...ස්...ටර්.....
ආහ් ප්ලාස්ටර්....ප්ලාස්ටර් වන් ෆිෆ්ටි.......
ඒ කියන්නෙ බයික් එකෙ නම "ප්ලාස්ටර්" යලිත් වරක් මම ඇසුවෙ හිනාවත් පුදුමයත් අතරින්....
ඔව් බන්...ඔහුගෙ පිලිතුර කිසිම පැකලිමකින් තොරවය..
මා පත්තරය ලගට ගියෙ....
බලපන් ඩෙටොල් ප්ලාස්ටර් ද කියලා....අසමිණ..
පත්තරය බැලුවා..වෙලා තියෙන දෙ හොදින්ම තේරුණා.....
දැන් උබ ගෙදරට කීවද?.මම ඇසුවෙ හිනවෙමින්
නැ.එයාලා ෆොන් එක ගත්තෙ නැ......
කියපන් ගෙදරට,උබට ප්ලාස්ටර් බන්ඩලයක්ම අරන් දෙයි..එකක් රුපියල් 2යි නේ, මා එසෙ කියනා විට කොටාද හිනාවෙමින් පත්තරයෙ ඇඩ් එක බලන්න ආවා....
ටික වෙලාවකින් කොටා කිවා
ඒයි තඩියො...අනේ උබනම් මැට්ටෙක්...මී හරකෙක්.ඇගත් ඒ වගෙනෙ..කොටා කියාන යනවා..
ඇයි මොකො.....තඩියා ඇසුවෙය......
මෙ මෙ බලපන්..මෙ ප්ලාස්ටර් නෙමෙ....... මෙ බයික් එකේ නම පුල්සාරි.........
කොට කිවේ අගනා පැහැදිලි කිරීමක් ද දෙමින්....
මෙක හදන්නෙ බන් ඉන්දියාවෙනෙ....එහෙ ඉන්නෙ හින්දු මිනිස්සු....
හින්දු අයගෙ දෙවියෙක් තමා පුල්සාරි කියන්නෙ...
ඉතින් අපි ඔය ලොරි, බස් වල "බුදු සරණයි"කියලා ලියනවා වාගෙ තමා උන් දෙවියන්ට ගරු කරන්න පුල්සාරි කියලා නම දිලා තියෙන්නෙ........
කොටා නියමෙට පැහැදිලි කිරිම දුන්නේ ඒ විදිහටයි......
ඊට පස්සෙ කට්ටියම සෙට් වෙලා කොටාව බයිට් කරේ උගෙ කිසිවක් නොදන්නා පැහැදිලි කිරිමටයි.
ඉංග්‍රිසි කියන්නෙ අපෙ දෙවන බාසාව නිසා "තඩියා"ට සමාවක් තිබුණි...
තාමත් "තඩියා"මගෙ ගජ මිතුරෙකි..ලංකාවට යන සැම විටම මාගෙ පලමු දුරකතන ඇමතුමෙන් ඔහු මාව බලන්නට එයි.
කොටානම් කොහේද දන්නැ.මන් හිතන්නෙ කොවිලක ඇති...

අමතක නොවන පහන් පැලෙ තවත් මතක සටහනකි.......,

ටැන්කි සුද්දා...

මෙකනම් පොඩි කතාවක්.මීට...අවුරුඩු 3කට වාගෙ කලින් වුනු දෙයක්.කියවලාම බලන්නකො...........
සතියෙක්ම වැඩ අඩු වුනා.
අහ්..මෙ සිකුරාදත් එච්චර වැඩක් හිටින එකක් නැ.අපි ට්‍රිප් එකක් යමු.කළමනාකරිත්වයෙන් අදහසක්.
ඔකේ..,අපිත් එනව.සේරම ලන්කාවෙ අයත් ඔන්න ට්‍රිප් එක යන්න ලැස්තිවෙනව.අපි හොද ෆන් එකක් ගමු..ඒත් ඉතින් නැටුම් තෙල්වත් අරන්යන්න බැහැනෙ..
ට්‍රිප් එකක් නම් ඒවා තියෙන්නම ඔනෙනෙ.නැටුම් තෙල් නැතුව ට්‍රිප් ගිහින් වැඩකුත් නැනෙ.
කරන්න දෙයක් නැ.එවා අරන් යන්න බැරිනිසා අපි අහින්සක ආතල් එකක් ගමු.
කට්ටිය කතා වුනා.
ඔන්න සිකුරදා දවසත් අවා.
අහ් ජි.එම් ගෙන් කොල් එකක්.
අපි හතරට යනවා.ඔයාලා රෙඩි නෙද?ඔහු ඇසුවේය.
ඔව්.අපි එනවා.මම කිවෙමි.
හතරට යනව.කට්ටිය සෙට් වෙමු එහෙනම්.මා මිතුරන්ටද කිවේය.
ඒත් බන් කො අරු.
මැන් ටවුමට ගිය ඔෆිස් එකෙ වැඩකට.4 වෙද්දි ඒවි.
වේලාව හතරත් පහු වුන.ටවුමට ගිය පොර තාම නැ.
ආහ්..අයෙත් ජි.එම්.කොල් කරනවා....
හලො..ලන්කාවෙ අය එන්නැද්ද?
එනවා සර්,අර අරයා ටවුමට ගියා,තාම අවෙ නැ.
ඔකේ.අපි දැන් යන්න ලැස්ති.එයාට කතාකරල බලන්න.
ඉන් පසු මා ටවුමට ගිය මිත්‍රයාට කතාකලෙමි.
ඔහුගෙ පිළිතුර වුනෙ"මම එන්න පැයක් යනව.එයාලා යනවනම් උඹලත් පලයල්ලා.අව්ලක් නැ"
ඒත් කමිටුවෙ තීරණය වුවෙ.පොර යන්නැත්තම් අපිටත් බැ.ඇරත් පොර ගියෙ ඔෆිස් එකෙ වැඩකට.මෙයාල ඉන්න ඔනි එයා එනකන්.
විය යුත්ත එය වුනත් ටික වෙලාවකින් අප දැනගත්තෙ කට්ටිය ගමන යන්න අවසාන තිරණය ගත්බවත්,අප නැතත් ගමන යන බවත්ය.
ඒ බව දැනගත් අපෙ අය.
ඔකෙ,එයාලා ගියවෙ.අපි මෙහෙ ඉදන් ෆ්න් එකක් ගමු.
ගත් වුයෙ නිමෙෂයකි.දස අතට ෆොන් කොල් ගත් අපෙ අය නැටුම් තෙල් සදහා බලපත්‍ර ඇති කෙනෙක්ගෙන් ගිනි ගානට බොතල් දෙකක්ම ගෙනාගත්තෙය.
දැන් ඉතින් අපියි රජාලා.ටක් ගාල සෙට් වෙමු.කව් රුවකුත් නැනෙ.
සින්දුවක් කියලා ෆන් එකක් ගමු.
රැ හත වෙද්දි කට්ටියම නැටුම් තෙල් ටිකත් අඩුම කුඩුම ටික ලග රවුම් වුනේය.
හරි එහෙනම්..පටන් ගමු.
මන් නම් මල්ලි බොන් නැ..කියු සෙනා අය්යා ඉස්සොරොම අඩිය කට කපල ගැසුවෙය.මන් මෙ වර්ගය බීලා තිබ්බෙ නැ.එකයි චුට්ටක් ගත්තෙ.
ඒ ඔහුගෙ හැටියක් වුවෙය.නිතර සුරන්ගනා බොරු කියන නිසා අපිට ඔහු "පච සෙනා"වුනි.
ඒ ගත් චුට්ට බොතලේ කාලක්ම ඉවරකරන චුට්ටක් වුනි.
බොතලයක් ඉවර වුනි.කට්ටිය සින්දුව පටන් ගත්තෙය.
නැගලා යන නිසා ඊ ලග එකත් කැඩුවෙය.අලුත් බොතලය දැකපු සේන අයියා...
අා..නේ...මෙක සෙන්ට් බොතලයක් වාගෙ.ලස්සන නෙද සර්" කියා ලග හිටපු අයෙකුට කිවෙය.
දෙන්න මල්ලි ටිකක් බලන්න..
අහ් ගදකුත් නැනෙ.......
චුට්ටක් බීලම බලමු...කියා අයෙත් පුරුදු චුට්ට දාගත්තෙ කප් එක පීරෙන්නමය..
ටික වෙලාවක් යද්දි කට්ටියට හොද ගනන්..
සින්දු කියන්නොය.නටනවා කියමින් දගලන්නොය.....
කොහොම හරි හොද ෆන් එකක් ගත්තා.
සියල්ල ඉවර වි කට්ටිය එලියට චුට්ටක් ගියා.
ඒත් සෙනාත්.තවකෙකුත්(ටැන්කි සුද්දා) කාමරයෙ ඉතිරිවිය.
ටික වෙලාවකින් කාමරයට ආ අපි,අපි අතර සිටි බොන් නැති මිත්‍රයා කිවෙ...........
කො..දෙන්න සෙන අය්යෙ ඔය බයිට් දාපු පිගන් ටික.මන් සොදලා දන්න.නැත්තම් ගද ගසයි කාමරෙම.
එක පාරටම කට ඇරපු සෙන අයියා..
මොන පිගන් සෙදිල්ලකද....
ඔයා බය නැතුව ඉන්න.අර ටැන්කි සුකද්දා පිගන් දෙකම සුද්ද කරා මල්ලි..
(මෙ මොකකද මෙයා කියන්නේ)
කව්ද සෙනයියෙ ටැන්කි සුද්දා.
අර මාලු ටැන්කි වල ඉන්නෙ ටැන්කිය සුද්දකරන මාලුවෙක්.ඒ වාගෙ කෙනෙක් මෙතනත් ඉදලා පිගන් ටික ඇගිල්ලෙන් පිහලා කාල සුද්ද කරා.දැන් මෙ ඔයලා එද්දි කාමරෙන් ගියෙ.
එතකොටයි අපට මතක් වුනෙ,අපි එලියට යද්දි සෙනයියත් එක්ක කාමරෙ කයිය ගහ ගහා හිටපු පොරනෙ.
ඇත්තටම පිගන් සොදලා වාගෙ මිනිහා පිගන් ටික පිහගෙනම කලා.
ප:ලි.කොහොමත් කැම ජාති අහක දාන එක හොද නැ නොවැ.......

සෙල්වන්ගේ කතාව

යෙක කණ තමා රිදේනව අයියා...
වෙඩ කරන්න බේ වාගේ හිතෙනව..
සෙල්වන් මා ලගට විත් පැවසුවෙ ඔහුට වැඩ කිරිමට තිබු අපහසුතාවයට බව මට තෙරුණි.
මොකද වෙලා තියෙන්නෙ.
"අනේ මන්දා..රිදේනවා....පොඩ්ඩක් බලන්න.." කියා ඔහු දකුණු කන මට පෙන්නුවෙය
මීට අවුරුදු 12 කට පෙර දොස්තර කෙනෙක් විමෙ සිහින මවමින් සිටි මම කොන්දොස්තර කෙනෙක් නොවි,ගස් දොස්තර(ඒ:අයී)කෙනෙක් විම ගැන අවසානයෙ සතුටු වු මා ඔහුගෙ රොග විනිස්චය කෙසෙ ලබා දෙන්නද යෙයි සිතුනි.
සෙල්වන්..අපි යමු හොස්පිටල් එකට..ඉන්න මන් ඔයාට යන්න සල්ලි ලැස්තිකරල දෙන්නම්.
සෙල්වන් කියන්නෙ නැගෙනහිර පැත්තෙ මනුස්සයෙක්..දරිද්‍රතාවයත්,වසර 30ක් පුරාවට ඇවිලෙමන් තිබු යුද්ධයත් නිසා ඔවුන් අන්ත අසරණ වී ඇත.තාමත් හොද ආර්ථික මට්ටමක් නැති ඔවුන් දැකිමෙන් පවා ඇතිවෙන්නෙ අනුකම්පාවකි.

අප ඉන්නා දුපතෙ තිබෙන Hospital බෙහෙත් ගැනිමට ගිය සෙල්වම්ට කියා
තිබුනෙ මාලෙ නගරයට ගොස් බෙහෙත් ගන්නා ලෙසය.අවසානයෙ එහිද ගිය ඔහු ආපසු අැවිත් කීවෙ.
අයිය කනෙ ඔපරෙෂන් එකක් තමා තියනව කියන්නෙ.
ඉතින් මොකො අපි කරන්නෙ..
මම ලන්කා ගිහින් එන්න හිතනව..
හ්ම්..ඒත් අපරාදෙනෙ සල්ලි.මෙහෙන් කලොත් සේරම කම්පැනිය ගානේ.ලන්කා ගියොත්..........
ලක්ෂයක් දුන්නත් මෙහෙන් කරන්නැ.
අනේ මට යන්න ලැස්ති කරල දෙන්න අයියා........
ඒ ඔහුගෙ අවශ්‍යතාවය නිසා ම එය ඉටු කිරිමට ලැස්ති වුවෙය.අදාළ අන්ශ වලට ගොස් සියල්ල පාහෙ සුදානම් කරගත්තා.ඒත් එයර් ටිකට්...
එදා සෙනසුරදා නිසා ටිකට් ගන්න අමාරු දවසක්..බැන්කුත් වහලා.පඩිය????????
කෙලින්ම එකවුන්ට් මහත්තුරු හම්බෙන්න යද්දි"චාලියා" පනාව දාගෙන හිනාවුනා.
මොකො මෙ පැත්තෙ..මගෙන් ඇසුවෙය.
මෙ.මෙයාට යන්න ඔනලු..
සිද්ධිය විස්තර කිරිමෙන් පසු ඔහුට ලන්කාවට යාමට අවශ්‍ය සියලු දේ වරුණත්,චාලිත්,ශිවා අයියාත් එකතුවි කරදුන් නිසා මාගෙ පනිවිඩයෙන් පැය 3කට පසු ඔහුට යැමට හැකිවිය.
ඒ නිවඩු දිනයෙ සල්ලි හොයාගෙන ටිකට් එක ගන්න එක ලේසි දෙයක් නොවුනත් මෙ සියල්ල කරල දුන්නෙ,"චාලිත්'වරුණත්,ශිවා අයියත් කට්ටියම එකතු වෙලා.අවසානයෙ කට්ටියම එකතු වී සෙලවන් ගැන කතාකරද්දි කිවෙ..අපෙ එකෙක් බන්.මිනිහට පුලුවන් උදව්වක් කරන්න හිතුනා.මිනිහට අමාරුවකුත් තිබුනා නෙද?
පව් බන් මනුස්සයට.මට දුක හිතුනා..තවකෙක් කිවෙ ඔහුට බාර දි තිබු රාජකාරිය සෙල්වන් වෙනුවෙන් කල නිසාය..
සෙල්වන් කියන්නෙ දෙමළ බාසාව කතාකරන මනුස්සයෙකි.ඔහු ලන්කාවේය.
ඔහු රොගය සුවකරගෙන ලන්කාවෙ සිට පැමිණ උදව් කර සැම දෙනාටම ස්තුති කලේය.ඒ ඔහුගෙ මිනිස්කමයි.

අපේ ෆැක්ටිරියහි සැම ආගමකම,ජාතියකම ලාන්කිකයො වැඩ කරයි.ඒ හැමොගෙමෙ හිත්වල තියෙන්නෙ 'අපි ලන්කාවෙ'කියන හැගිමයි.හරිම එකමුතුයි.නිවාඩු ගිහින් එන විට ලන්කාවෙන් ගෙනෙන කැම ජාති බෙදාගෙන කන්නොය.එකට සෙල්ලම් කරන්නොය.ඒ අපෙ හැගිමයි.
රටෙන් බැහැරව දුරු රටක සේවය කරන හො වාසය කරන අපෙ ඇයො හරි එකමුතුයි.
තව කතාවක් මතක් වෙනව.
මාගෙ පහුගිය නිවාඩු මාසයෙ මා යාපනයට ගියෙමි.දවස් 4ක් එහි ගතකලෙ මාගෙ මිතුරන් දෙදෙනෙක්ගෙ රාජකාරියක් සදහායි.එහිදි අපට හමුවුයෙ යශොදරන් නැමැති කොලු ගැටවායි.අප හා බොහො කුලුපග වු ඔහු අප එහෙන් එන දවසෙ දුකෙන් කතාකලෙය.
ඒ සමගම ඔහු කිවෙ
අයියා මන කටාර් එකෙ වැඩකරද්දි අපි ලන්කාවෙ 14ක් හිටියා.මම එක ටැමිල් කොල්ලා,2ක් මුස්ලිම් අනික් අය සින්හල,අපි හැමොම එකා වගෙ හිටියෙ.මට එන දවසෙ ඇඩුනා අයියා.මෙ යුද්ධෙ නිසා අපි ඇත්වුනා.දැන් ඒක ඉවරයි.අයෙ යුද්ධයක් ඇතිවෙන්න යාපනෙ හො කිලිනොච්චි මිනිස්සු ඉඩතියන්නැ.යුද්ධකරන්න එනවුන් ට මිනිස්සු ගහයි"
ඉතින් පිටරටක ඉදද්දි අපිට සින්හල.දමිළ,මුස්ලිම් බර්ග,කියන සැවොම එකට සමගියෙන් ඉන්න පුලුවන් නම් ඇයි පුන්චි රටක් වන ලන්කාව තුල එකට සතුටින් සමගියෙන්,එක කැම එක බෙදාගෙන කාලා ඉන්න බැරිද?????
බැරි කමක් නැහැ..අපිට ඉන්න පුලුවන්..කතාකරන බසාව අනුව හො ආගම අනුව මිනිස්සු නොබෙදන්න .අපි හැමොම රතු ලේ තියෙන මිනිස්සු බව හිතමු.
අපි සැවොම සතුටින් ඉන්න නම් කලයුතු එකම දෙයක් වේ.
ඒ අපි ශ්‍රි ලාන්කිකයන් ලෙස හිතන දාටයි.එලෙස හිතන්න අද ඉදන්ම පුරුදු වෙමු.මෙ බ්ලොග් අවකාශයෙන් ලැබෙන පණිවිඩ වලීන් අපි හිතමු.
අපි ලස්සන ලන්කාවක් හදමු...
එය කලහැක්කෙ ලස්සන වදන් කියා අපිව රවටන දේශපාලකයන්ට නොව,,,
අපටමයි.

සත්තයි ඒ නුඹ වෙනුවෙන්

හිරුත් සමග විරසකයෙන්
වළා කදුළු හලා අඩද්දි..
වැටෙනා ඒ කදුළු බින්දු
ගහ කොළ අතු පාට කරලා
කොද මල් මුකුලිත කරවා
මිහිකත සරසනවානේ

මාත් සමග විරසකයෙන්
නීල නුවන් රතු කරගෙන
කොපුල් තෙමා කදුලු හලා
ඔයා අඩ අඩා ඉදිද්දී.....

හද පොඩියත් සීතල වී
දහසක් සෙනහස් මල්
පිපෙයි මගෙ හද පත්ලේ
සත්තයි ඒ නුඹ වෙනුවෙන්