ඔරු පාරු තිබුනාට කිමදො පලේ........(සුන්දර ගමක පින්බර සිතුවිලි 2)

ගමක අසිරිය බාගයක් කියවපු ඔයාලා මෙ ටිකත් කියවලාම බලන්නකො.....

1997,මන් O/L කරල ප්‍රතිපල එනතුරු බලාන හිටි කාලයයි

සුනීත ගන්ගා ජලේ.........
නිල දිය රැල්ල වෙරළෙ හැපෙ.....
ඔරු පාරු තිබුනාට කිමදො පලේ........

ඒ වැසි කාලයෙ දවසකි.උදෙන්ම හුටු හුටු සද්දෙ තියාගෙන "ගුල්ල"(අපෙ ලොකු මස්සිනා) අපෙ ගෙදර අවේය.ටික වෙලාවක් කතාකරමින් හිටියෙය.
අඩො..යන්ද වැව බලන්න..දැන් හොදට පිරිලා ඇතිනේ...
නිකන් කාලෙ කකා හිටපු මට එය හොද අදහසක් වුවෙය.හොද ටම පිරි තිබු වැවෙ නිල්දිය මත නෙලුම් පාවෙමින් තිබුනි.ටික වෙලාවක් වැ බැම්මෙ කතා කරමින් ඉදිද්දි ගුල්ලා එකපාරටම කිවෙ..
අපි පාරුවක් හදලා පදිමුද..
ගුල්ලා යනු වාසිටි යාන්න ලැස්තිවෙමින් සිටි එකෙකි.අලුත් අදහසට මගෙන් උපරිම සහය ලැබුනි.ඉන්පසු අපට තවකෙක්ද එකතු විය.වත්තෙ තිබුනු ගස් කපා අමුද්‍රව්ය එකතු කරගත්තොය."ගුල්ලා"ගෙ දැනුමෙන් බල තුලනය කරමින් පාරුව සදා නිම කලොය.
එදා දවස නින්දට ගියෙ හෙට උදෙ මුහුන දෙන අලුත් අත්දැකිමකට සුද ගැන සිතමින්ය.
දවස එලබුනි.නියම වෙලාවද පැමිනියෙය.
එහෙනම් ඔන්න පරුව වැවට දැම්මා.කියමින් පාරුව වතුරට දැම්මෙය..
පාරුවට ගොඩ විණි.මගියො 3 දෙනයි.බලසමතුලිතතාවය අනුව පරුවෙ ඉන්නා අයුරුද කිවෙ ගුල්ලාය.ඒ ඔහුගෙ ශුද්ද ගණිත දැනුමයි.
ඔන්න අපිත් පාරුවෙ යනවො....හබල් ගසමින් මහා සතුටකීන් රවුමක් ගියෙය."ඊලග රවුම ටිකක් ඇතින් යමු"අර නෙලුම ගාලට එහායින් ඇ"
වෙගය වැඩිවිනි.මගෙ මුවින් ගීතයක්ද පිටවුනි.
සුනිත ගන්ගා ජලේ..නිල දිය රැල්ල වෙරලෙ හැපෙ....ඔරු පාරු තිබුණාට කිමදො පලෙ...
ජබොහ්.....
සිදුවු කිසිදෙයක් මා දන්නෙ නැත.මා ගිලුනු බව තේරුනි.හනික ගොඩට ඒමට ට්‍රයි කරුවෙය.වතුර මතුපිටට එද්දි මා දුටුවෙ පාරුව කැරකෙමින් යලිත් මාගෙ ඔලුව උඩට එන්නක් මෙනි.මහා කලු ගලක් ඔලුවට වැටෙනවා මෙන් හිතුනු මම,හිතුනෙ මෙය මාගෙ ඔලුවට වැටුනොත් මාව මැරෙනවායි යන්නය.මරණ බියෙන් හො යලිත් මා වතුරෙ එබුනි.
වාන් දැමිමට ඔන්න මෙන්න තිබුණු වැවෙන් වතුර උගුරු 3-4ක් බිවෙ,වැව වාන් දැමුවොත් පහලින් තියෙන කුඹුරු වලට වෙන විනාශය වැලඇක්විමට නම් නොවෙ..
කෙසේ හො මර බියෙන් දගලන මා අනෙකුන් විසින් ගොඩට ගත්තෙය.
අහ්..බය නැතුව කෙලින් වියන්...
අම්මෙ මෙ මොකක්ද,මගෙ පපුව ගාවටනෙ වතුර තියෙන්නෙ.
මටම ලැජ්ජා හිතුනි.පපුව ගාවට චුට්ටක් උඩින් වතුර තියෙද්දි මා මර බියෙන් දගලා ඇති බව වටහ ගත්තෙ එවිටයි.කාගෙත් සමච්ච්ලය අතරෙ එදා දවස නිම උනත් ඒ අත්දැකිම ආයෙ ලැබෙන්නෙ නැනේ..
කොහොම හරි අවුරුදු 21 ක් එ ගමෙ ජිවත් විය,හරියටම 2001 මැයි 3 වෙනිදා වැඩිපුර ඉගනගන්න ගෙදරින් ගිය මට අයෙ ගෙදර එන්න වුයෙ සති 2කට එක දවසකි.ඉන් පසු නොයෙක් රැක්යා වලට කොළඹ,අනුරාදපුර,දඹුල්ල වැනි ප්‍රදෙස් වල ඉන්න සිදුවිය.
ඊට පස්සෙ 2007 අගොස්තු 23 වෙනිදා ජයලත් අයියා ගුවන් ටිකට් එවද්දි මාලෙට එන්න කියල.එදා රැ ම මට මාලෙ එන්න උන නිසාත් දැන් ගෙදර යැවෙන්නෙ අවුරුද්දටම දවස් 30ක්.ඒ ගමනෙන් කියවුනු එකම දේ එදයින් පසුව ඒ ගමෙ ජිවත් විමෙ ඇති අයිතිය නැති වු බව කියල දැන් හොදින් වැටහි ඇත.
ඒ අයෙත් එ ගමෙ පදින්චියට නොයන බවට ගැනු මාගෙම තිරණකිනි.
අර්ද නාගරික පරිසරයක ජිවත් විමට යන මට ඒ සුන්දර ගම අහිමි වෙ.එය මතකය් පමණක්ම වෙ.තාමත් නොඉපදුනු මාගෙ දරුවන්ට මා ලැබු සුන්දර අත්දැකිම් අහිමි වෙයි.
බොහො අය නගරයට ගම් හතක් ඇතින් සිට මම අහවල් නගරයෙ යෙයි කිවත් මා කෙසෙ කිමට ප්‍රියනොකරන්නෙ මට එ ගම සුන්දර බැවිනි.එ නිසාCITY BOY කෙනෙක් විමට මට කිසිදු උවමනාවක් මට නැත.නගරයෙ වැඩෙන හයිබ්‍රිඩ් ජිවිතයට වඩා ගම සුන්දර යැයි මට සිතේ...ඒත් එය මින් මතුවට අහිමියි..
ඒ වාගෙම post එක නිමි

සුන්දර ගමක පින්බර සිතුවිලි...1

අතීතය සිහිනයක් පමණයි සැබැ සුවදක් නැ......

කරුණාරත්න දිවුල්ගනගේ මෙසෙ ගැයුවත් ඒ අදහසෙ යම්කිසි වු වැරැද්දකුත් තියනවා කියලයි මට හිතෙන්නෙ.
අතීතයෙන් තොර අනාගතයකුත් නැ කියල සමහරු කියනවා,
කොහොමත් ගොඩාක් අය අතිතයට යන්න අකමැතියි.ඒත් අතිතයෙ සුන්දර තැන් මතක් කරන්න එ කාලයට යන්න පෙරුම් පුරන අයත් නැතුවාම නොවෙ.
කව් රුත් ගොඩාක් අසායි තමන්ගෙ බාල කාලයට යන්න.මාත් මාගෙ බාල කාලයට ගොඩාක් අසායි.
අද තියෙන්නෙ එ වාගෙ කතාවක්.
මගෙ බාල කාලෙ එහෙම නැත්තම් ළමා කාලෙ ගෙවුනෙ සුන්දර වු ගමක.
උදැසන රන්වන් අහස යටින් කැමසොයාගෙන යන කුරුල්ලන්ගෙ ගි හඩින් දවස ආරම්බ කරපු මන් දවස නිමා කලෙත් ලා අලු පාටට තැඹිලි පාට කවපු අහස යටින් ගී කියාගෙන කුඩුවලට යන කුරුල්ලන්ගෙ ගි හඩත් සමගමය......
අපෙ ගම,කුඹුරු,පොල් ඉඩම් වලින් පිරී තිබු,ගල උඩ පිහිටි පන්සලත් ඊට පහලින් පිහිටි වැවත් නිසා අලන්කාර වි තිබුනි.

දෙසැම්බර් අගසිට මාර්තු අග දක්වා අදෙන සමනළ පෙරහැර අපෙ වත්ත මැදින් ගිය හැටි තාමත් මට මතකය.වයස අවුරුදු 8ක් විතර කාලයෙ සමනළයින්ට කවියක් ලියු මා එය අම්මාටත්,තාත්තාටත් පෙන්නුවෙය.ඉන්පසු අම්මාගෙ සන්ස්කරණයෙන් ඒ කවි විජය පුවත්පත යොමුකර එය පලවු හැටිත්,පුවත්පතෙ කොටස පාසැලේ දැන්වීම් පිවරුවෙ තිබු හැටිත් මට මතකය.

පොල් රුප්පාව දෙබැකරමින් ඇදුනු කුඹුරු යායකි.ලා ගොයමට මෙන්ම පිදිඋණු ගොයමට උදැසන හො සවස හිරු එලිය වැටෙද්දි දිස්වෙන්නෙ මනරම් වු දර්ශනයකි.පසැල් ගොස් ගෙදර එන මා හවස 5න් පසු වෙල්යායෙ ඇවිදින්නෙ එ අසිරිය විදිමටය.ඒ වාගෙම පිදුනු ගොයමට එන නොයෙක් වරගයෙ පුන්චි කුරුමිණය සමනලුන් දැකීමත් මාගෙ විනොදන්ශයක් විය.
ගොයම් කැපුපසු වෙල් ඉපනැල්ලෙ සෙල්ලම් කරද්දි දවස ගෙවෙනවා දැනුනෙම නැ.ගොයම් කපා අවසන් වන්නෙ බොහො විට පෙබරවාරි අග කාලයෙය.ඒ සමගම එන්නෙ අලුත් අවුරුදු නිවාඩුව නිසා හොද හැටි සෙල්ලම් කිරිමට කාලය සලසා දුන්නෙය.

අඹ වාරයට ලිද ලග ඇති අඹ ගසෙන් අඹයක් කඩා ගන්නා මා එය සොදාගෙන්නෙය.ඊලග පියවර වන්නේ අඹය ලගම ඇති පොල් ගසෙ මැදට එල්ල කරන වෙගත්වත් පහරයි."සිරිස්" හඩින් පැලෙන අඹය මැදට ලුනු,ගම්මිරිස් කුඩු දම විනඩි කිපයක් තබා කැමට ගනි..
පාසැල් නිවාඩු කාලයෙ මාගෙ උදැසන අහාරය වන්නෙ තැඹිලි හො කුරුම්බාය.වත්තට පමිනෙණ ත්තාගෙ සෙවකයෙකුට කියා කඩා ගන්නා කුරුම්බා වලින් පමණක් දවසම ගෙවු වෙලාවල්ද ඇත.
වත්ත පහලින් ඇදුනු ඇල දැදුරු ඔයෙ ප්ර දාන පොශක ඇලකි.
මහා වැස්සට බොරදියෙන් පිරුනු මෙ ඇල හො.. හො..හඩ දෙමින් ගලා ගියත් ඉන් පසුව සාමාන්ය දිනවලදි ලතාවකට සිරි සිරි හඩ දෙමින් ගලා යයි..අපෙ නිවසට නිතර පැමිණි මිතුරෙක් විය.ඔහු මාලු බැමට දක්ශයෙකි.නිතරම මාලුන් ඇල්ලිමට ඔහුගෙන් ලැබෙන ඇරයුම් අපට ප්‍රතික්ශෙප කිරිමට සිදිවුයෙ ගෙදරින් ඊට කිසිම අවසරයක් නොලැබෙන නිසාය.බිලී කොකු ගැනිමට හො නයිලොන් නුල් ගැනිමට කිසිම අවසරයක් නැත. එවැනි දෙ මිලදි ගත්බවට අරන්චියක් තාත්තාට ලැබුනොත් ඊට ලැබෙන දඩුවම ගැන මාත් මල්ලිත් හොදින් දැන සිටියොය.එමනිස කිසිම දිනක එවැනිදෙ සදහ ගෙදරින් මුදල් ඉල්ලුවෙ නැත.දවසක් අපේ යාලුවගෙ පෙරත්ත කිරිමට අපිත් ඔහු සමග මාලු ඇල්ලිමට ඇලට ගියේය.
කනාවට වාගෙ අසුවු මාලුවාගෙ නම ඔහු අපට කියා දුන්නෙය.එය කනයා කිවෙය.කිසි දෙයක් නොදන්නා අපි එය පිලීගත්තොය.ඉන්පසු එම මාලුවාගෙ ඇස්,වරල් ගැලවු ඔහු නැවතත් ඇලට දැම්මෙය.ඉන්පසු ටික වෙලාවකින් පිට හරහා එල්ලවු වෙගවත් පහර හතරක්ද,හයක්ද කියා බැලුවෙ දරාගත නොහැකි වෙදානාව නිසාය.
පව් වැඩ නවත්තල ගෙදර යමල්ලා......
ඒ හතරෙ පහර තත්තාගෙනි.හයක්,හතරක් නොදන්නා වුන් මෙන් අපි ගෙදර ගියෙ යාලුවාටත් නොකියාය.තත්තාට හොරන් අපි ආවත් තත්තා ඉවෙන් මෙන් එතනට පැමිණ ඇත.
_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ ......_ _ _ _ _ _ _ _ ....._ _ _ _ _ _ _ _ _............._ _ _ _
1997,මන් O/L කරල ප්‍රතිපල එනතුරු බලාන හිටි කාලයයි
සුනීත ගන්ගා ජලේ.........
නිල දිය රැල්ල වෙරළෙ හැපෙ.....
ඔරු පාරු තිබුනාට කිමදො පලේ........

කතාව දිගටම යන නිසා ඉතුරු ටික පස්සෙ ලියන්නම්.
හොදම හරිය තව දවස් කිහිපයකින් බලන්නකො....