ඒක ලොකු හන්දයි මේ ගානට....(මම අනුරාධපුරයෙ 4)

අනුරාධපුරේදි අප ගෙව්වෙ තනිකරම වාගෙ ස්වයංපෝෂිත ජීවන රටාවකි.
සදුදා ගෙදර ඉදන් පුරෙට යන අපෙ හවස කාලය ගෙවෙන්නෙ සතියට අවශ්‍ය බඩු බාහිර ආදිය ගෙන ඒම පිනිස යන කඩ රවුමෙ නොහොත් ෂොපින් කිරීමෙනි.
මොනවද බං ගන්න වෙජිටබල්..තරන්ගත් මාගෙන් අහනා ප්‍රශ්නය..
ම්ම්ම් තක්කාලි ගමුද.
අපෝ බැ..තක්කාලි හොද නැලු බං..
ඒ මොකද...;
ජමිනෙෂන් බහිනවාලු..පිරිමින්ට කන්න හොදනැ..
තක්කාලි බටු වලට ඔහුගෙ තිබුනේ මේ උත්තරයමයි.මැන් තක්කාලි බටු කැමට කිසිසේත් ප්‍රිය කරන්නෙ නැ..
ඉතින් අපෙ ෂොපින් කෙරුවාවත් අතරමග නතර වෙනව.මොකද මැන් කන්න කැමැති දේවල් උයන්න දන්නේත් නැ.
කොහොමත් උයනව කියන එක ඒකාලේ නම් ගේමක් නෙවෙ.තුන පහෙන් මට ඔනා වෙන්නෙ තුන විතරයි.
ඒක තමා අපෙ ඇනෙක්ස් ජීවිතෙ උනෙ.
ජොබ් එකේ වැඩ අඩු කාලෙට මාගෙ ප්‍රියතම විනෝදාංශය වලින් එකක් උනෙ පුරේ වටේ රවුමක් යන එක.අනිත් එක නම් ඉතින් හොදට නිදාගන්න එක.නිදාගන්න මටනම් උදෙ,දවල් රැ කියල කිසි බේදයක් නැ
දෙයියන්ගෙ පිහිටෙන් තාමත් ඒ හැකියාවනම් තියනවා.
අනුරාධපුරෙ රවුම් ගහන මං නවතින ස්ථාන අතරින් ප්‍රධාන තැන් වන්නෙ රුවන්වැලි සැය,තිසා වැව වාගෙ ස්ථාන.කවුරු හො යාලුවෙක් එක්ක හවස 4 ට වාගෙ පිටත් වන මන් රුවන්වැලි සැය ලග ඉදගෙන පාමුල සිට කොත්කැරැල්ල දක්වා ඔහෙ බාලන ඉන්න එක විනෝදාන්ශයක් විය.
සමහර වේලාවට සියල්ල අමතක වි ඉස්සර කාලෙ දාගැබ හදන මිනිස්සු මැවි මැවි පේනවා.
වැරැහැලි උනු අමුඩයක් ඇදගත්ත උඩුකය නිරාවරනය වු මහා කලු මිනිස්සු ඒ මේ අත ඇවිදින අයුරුත් ඔවුන් යුහුසුලුව වැඩ කරන අයුරුත් මා හට මැවි මැවි පේනවා
රුවන්වැලි සැය වටා තියෙන මල්,හදුන්කූරු සුවෙදුනුත් ඒ වාගෙම දැල්වෙන පහන් වල තෙල් සුවදත් මගෙ නාසායෙ සිට ඉස්මොල්ල දක්වාම දැනෙන තුරු මා එහි නතර වී සිටිනවා..
තිසා වැව ලගට ගියොත් නම් ඉර බහින තුරුම ඒ අසල නැවතිලා බලාන ඉන්නෙ ලා ඉර එලිය වැ වතුරට වැටිලා හදන රටා දිහා බලා ඉන්න තියන අසාවටයි,වැවලගින් ඇගට දැයෙන සීතල සුළගටයි තියෙන පෙරේත්කමටමයි..
ලා ඉර එළිය වැවෙ වතුරට වැටෙද්දි වැවෙ වතුර ලා තැඹිලි පාට වෙනවා.ඒත් එක්කම එන මද හුලගට ආයෙත් ඒ වතුර තාලෙට නටද්දි දෙන්නෙ මාරම සිරා හැඩතලයක්..
ඒහා මෙහා ඇත පෙනෙන නොපෙනෙන තරම් වු ඒ මහා ජලකද කී දෙනෙකුගෙ සිත සනසනවද?පිපාසය නිවනවද?ඒ වාගේම නොයෙක් අකාරයෙන් බඩ පුරවනවද?..
දවසක් තිසා වැව ලගට ගිය මායි මාගෙ තවත් මිත්‍රයෙකුයි වැව අයිනෙ තිබ්බ ගහක් ලග බයික් එක නවත්තගෙන ඔහේ කයියක් දාගෙන හිටියා..
පැයක් වාගෙ කතාව දාගෙන හිටපු නිසා මට හිතුනා මොනව හරි කැවොත් හොදයි කියල..
ටිකක් වට පිට බැලුවා........
අහ්..අර ඉන්නෙ වඩෙ විකුනන පොරක්..මන් පොර ලගට ගියා..
පොරගෙ වඩෙ විකුනන ඇවිදින කඩේ හිස් වී ගෙන එන වෙලාව..තවත් පරිප්පු වඩේ වගයකුයි.,උදුවඩෙ වගයකුයි ඉතිරිව තිබ්බා..
එතෙන්න ගිය මට හිතුනෙ
උදුවඩයක් කමු නේද කියන එකයි..
අයියා.....මට වඩෙ 4ක් දෙන්න..
ඔය මිරිස් වලිනුත් දාලා දෙන්න..
වඩේ විකුණන අය වඩෙ ගෙඩියෙන් බාගයක් වෙන්න දෙකට කපලා මැදට මිරිස් පෙස්ට් එකක් දාල දෙන්නෙ.එතකොට තමා වඩෙ එකේ නියම ටෙස්ට් එක එන්නෙ..
අහ්,.. මෙන්න ඔයාගෙ වඩේ..
එතකොට ගාන කියද..මන් ඇහුවා..
රුපියල් 40 යි නෙ..
ඇ...මොනවා මේ ගිය සතියෙ තිබ්බෙ වඩයක් රුපියල් 5ට..ඒකටත් කෙලවිලා වාගෙ..මන් තනියම හිතුවා..
ගාන වැඩි උනාද උදු වඩේ වලත්..
ඔව් වැඩි වුනානෙ..නැත්තම් අතිනුත් පාඩුයි අපට..
බොහො උදුවඩේ වල වාගෙම මෙකෙත් මැද හිලක් තියන්වා..
ම්ම්ම් මන් අහල නම් තියෙන්නෙ ලාබ බඩුවෙ හිලක් කියලා.ඒත් මෙච්චර ලොකු හිලක් තිබ්බත් අයියාගෙ වඩේ එක ගනන් ගියානේද?....කියමින් මා සල්ලි දුන්නේය..
ෆුට් සයිකලයක බ්‍රෙක් පලු දෙකක් වාගෙ වු තොල් සගල විලිස්සා කහපාට දත් දෙක එලියට දාලා හිනාවිගෙන මට ඉතුරු සල්ලි දෙන ගමන්ම අයියා කිවේ
හිල ලොකු හින්ද තමා ඔච්චරවත් අඩුගානට දෙන්න පුලුවන්..හිලපොඩි නම් ඉතින් තවත් ගාන වැඩිවෙනවා..
ඒත් එක්කම ආපු කොල් එකක් හින්දා ඉක්මනටම බෝඩිමට එන්න වුනා..

එයාලා මාගෙ ස්වංවින්දනයත් කඩනවා,(මම අනුරාධපුරයෙ 3)

මම අනුරාධපුරය 1,සහ 2කියවපු අය දන්නව ඇතිනෙ මෙච්චර වෙලා මොකද උනෙ කියලා.ඇත්තටම මේක මීට අවුරුදු 5කට වාගෙ කලින් මන් අනුරාධපුරයෙ හිටපු කාලෙ වුනු දේවල් එක්ක තමයි ලියන්නේ.
එහෙනම් තව ටිකක් අද කියන්නම්කෝ...
ඒ කාලෙ සතියකට එකපාරක් නොච්චියාගම,විලච්චිය,මැදවච්චිය වාගෙ ප්‍රදෙශ වලට අම යනවා..රාජකාරිය ඉවර උනාම ඒ එ ප්‍රදේශ වල පුංචි රවුමක් ගහන්නත් අමතක කරන්නැ..
උදෙට බයික් එක කකුල් දෙක අස්සෙන් ගහ ගත්තාම අයෙ අතාරින්නෙ හවස 4ට වාගෙ.
නොච්චියාගමට ගියොත් එදා දවසෙ වැඩ ඉවර වුනාම නොච්චියාගම වැව ලගට යන්න අමතක කරන්නෙ නම් නැ..එතෙන තියෙන විශාල මාරගහ යට ලැලි කඩෙන් බඩඉරුගු හරි උදු වඩේ හරි කාලා ප්ලෙන්ටියක් ගහන්න මට මාර ආසාවක් තිබ්බෙ.ඒ අතරෙ වැව දිහා ඔහේ බලාන ඉන්න,පාරෙ දිගෙ එක එක මූඩ් වලින් යන ගොවින්,ගෙවිලියන්,විතරක් නෙමෙයි විකාර වු ඇදුම් ඇදගත්තු තුරුණයින්,ගැටිස්සියන් දිහාත් බැලුවා..

ඇත්තටම පිරුණු වැවක් ලගට ගියාම මාර සිසිලක් දැනෙන්නෙ.ගොඩාක් වෙලාවට චන්දන ලියනාරච්චිගෙ සින්දු මුමුනා මුමුනා ඉන්න වෙලාවලුත් නැතුවා නොවෙයි.හැබැයි ඒ වාගෙ වෙලාවකට තමයි කවුරු හරි ඇවිත් මාගෙ ස්වන්වින්දනය කඩන්නෙ මාත් එක්ක තරහකට වාගේ....
ස්වයන්වින්දනය කියල ලියපු නිසා දැන් ඔයාල හිතයි මේකා මොනවද මේ කරල තියෙන්නෙ කියලනේ.
එහෙම හිතුවොත් එයාට මම කියන්නෙ,.. නැ මිත්‍රයා මං තනියෙන් ගන්න ඕනම වර්ගයෙ ආතල් එකකට මා කියන්නෙ මාගෙ ස්වයන්විදනය කියා..
ඉතින් සින්දුවක් මා තනිව මුමුණමින් මා එය විදිනා නිසා එයට මා ඉහල වචනය දුන්නාට වරදක් නැ නේද?‍

බොහෝ විට වැව මත්තෙන් යන බෝහෝ දෙනෙක් මාව අදුරයි.ඒ අය මාගෙ අම්මලා,තාත්තලා,නැත්තම් මාමලාය.නැත්තම් මචං ලාය.
ඒක නිසාවටම බොහෝ විට යන එන ගොඩාක් අය කතානොකර යන්නේ නැත..
පාර දිගෙ නොච්චියාගමට හෝ මැදවච්චියට යන අතරතුර බඩඉරිගු තම්බා විකුණන බොහෝ දෙනා වෙති.මාගෙ උදැසන තේ පානය සිදුවන්නේ ඔවුන් ලගය..
අයියා..මට කිරි පයින කරලක් දෙන්න..
ඒ කිවෙ මහත්තයා,,ලපටි කරලක් නේද??
ඒ ලපටි කරල් කැමට මට මාර ආසාවක් තිබ්බෙ..
එතනින්ම තේ එකකුත් ඇරල දාන මම ආයෙ ගමන පටන් ගන්නවා..
*********************************************************************
*********************************************************************
එදා උදෙන්ම මන් ටවුමෙන් එලියට ගියෙ මොකක්දෝ හදිසි වැඩකට ඇතට යන්න..ඒත් හිරගෙදරින් හිරබත් කාපු නිසාදෝ බඩ කචල්..හිරබත් කීවෙ අර අ'පුරෙ එලිමහන් හිරකදවුරෙ අවුට්ලට් එකෙන් දෙන කැම වලට.ඔය අසනිලා, නදී ලා එහෙම නම් දන්නව ඇතිනෙ මේක..
බඩ පුල් කචල්..කෝම හරි මැනෙජ් කරගන්න ට්‍රයි කරත් හරි ගියෙ නැ.
ගැහුවා U එක ..හැරෙව්වා ආපහු..ටවුම මැද්දෙන් දැම්ම ධර්මපාල මාවතට..
ඒ කියන්නෙ පරන බස් ස්ටැන්ඩ් එක පාර(මන් හරි ඇතී )
පාරෙ වාහන අඩු නිසා ඇරලා ආවා.
බස් ස්ටැන්ඩ් එක ලගටම ආවා..
මට යන්න ඕනා යාපනෙ හන්දිය හරහා බෝඩිමට..
බස් ස්ටැන්ඩ් එක ලග වුනත් ට්‍රැෆික් එකක් නැති නීසා මන් තවත් වේගය වැඩි කරා..
එක පාරටම ත්‍රිවිල් එකක් පාර හරහ දැම්මා..
මට මාර මල..එහෙන් මල පයින්න ඔන්න මෙන්න.තව මූ මට ඩිස්ටර්බ් කරනවා..
මන් ත්‍රිවීල් එක පහුකරගෙන ගියා..ඉන්නෙ මොකාද කියල බලන්නැතුවම මම එක පාරටම ඌට කිව්වා..
XXY ඔහොමද පාරෙ යන්නේ.මේක උබෙ පාරද?
එහෙම කියනවාත් එක්කම දැක්කා.කොන්ඩෙ අද්දගත්ත පොරක් එක ඩ්‍රයිව් කරේ....
අහ්.. මු.. පරණ ගායකයෙක් වෙන්නැති..මට එහෙම හිතුනා..මූ මාර්ග නීතී දන්නැත්තේ ඒකයි..
ක්ෂනයෙන් මැන් හෝන් එක ගහගෙන මා පස්සෙන් ආවා.මාත් ඇර දාලා ආවා.
තෙරුණා මු එන්නෙ මගෙ කනට කරල සින්දුවක් කියන්න තමා කියලා.
මර්කෙට් ප්‍රදෙශට එද්දින් තේරුණා මූ මාව පන්නනව කියලා..
එක දීග..ට මැන් හෝන් ගැහුවා.පැති කන්නාඩියෙන් බලද්දි පොර මං ලගම..
අහ් ඔවර් ටෙක් කලා..නැවතත් පැති කන්නාඩියෙන් බැලුවා..
පිටුපස පැහැදිලියි..ඉස්සරහ දකුණු පැත්තත් ඉතාම පැහැදිලියි..
ඒත් මාගෙ ජීවිතයෙ ඉතිරි විනාඩි කීහීපය ඉතාමත් අපහැදිලියි..
මැන් වීල් එක නැවැත්තුවා..
මා කල යුතු එකම දේ,,පැහැදිලි ඉදිරි පසෙනුත්,පසුපසෙනුත්,ප්‍රයෝජනයක් ගෙන මාගෙ අපැහැදිලි අනාගත පැහැදිලි කරගැනිමයි..
දකුණට සිග්නල් දැමු මම ඉතාවේගයෙන් මර්කට් ප්‍රදෙශ අතුලත මාර්ගයකින් පලා ගියේය.
ඉන් පසු ඇතුලේ රවුමක් ගැසු මා මාගෙ මිත්‍රයාගෙ බෝඩිමට ගියේය..
යනකොට බෝඩිමෙ ගෙට්ටුවද ඇරලා තිබ්බා..බයික් එක වත්තේ තිබු කෙසෙල් පදුරක් අස්සෙන් නැවැත්තූ මා ඔහුට කොල් එකක් දීල ඇහුවා..
අඩෝ..පින්තුවා..උබ කොහෙද.මං උබගෙ බෝඩිමෙ..
වරෙන් වරෙන්..මාත් මෙහෙ තාම..මැනුත් බෝඩිමෙ..
මොකෝ උබ මෙ වෙලාවෙ.උදේ වැඩක් තියනවා කියපු එකා..
අද වන්ගුවක්ගුක්ද?(වන්ගුව කියන්නෙ වැඩ නොකර නිවාඩු නොගොස් හොරට ඉන්න එකනේ)
මා සිදුවු සියලු දෙ පින්තුට පැහැදිලි කරා..
තව නූලෙන් උබෙ ජින්තුත් නැනෙ..
මැන් එහෙම කියලා මගෙන් ඇහුව මොකද බඩෙ අමාරුව..
අහ් පොඩ්ඩක් හිටපන්..ඒක ටිකක් අඩුයි දැන්..ඒත් මම..බයික් එකෙ සීට් එක බලලා එන්නම්..
එසේ කියු මා මාගෙ බෝඩිමට යන්න ගියා.එදා ඉතින් වන්ගුව තමා දවසම...

ප:ලි:තාම ඉවර නැ..

නංගි.. මොකක්ද මේ LS (මම අනුරාධපුරයෙ2)

ඉතින් ඔන්න තරංගගෙන් සුහද ආරාධනය පිලිගෙන FMTCඑකේ ඇනෙක්ස් එකට ගියා.ටික වේලාවක් අපෙ පරණ කතා ඇදගමින් ඉන්න අතරේ අදුරත් ගලාගෙන එනවා.
ඒත් එක්කම කට හඩක් ඇහුනා...
අහ් මෙන්න ඔයාලාගෙ පොරක් මෙහෙ..තරන්ග එහෙම කියද්දි මාව අදුනගත්ත කව්දෝ මගෙන් ඇහුවා..
ඒ උබ කොහෙද බන් මෙහෙ
මා එක පාරටම තරන්ගගෙන් අහුවෙ
කව්ද බං මේ..
යකෝ මගෙන් කව්ද කියල අහන්නෙ පොඩ්ඩක් බලපන්..තොපෙ සිනියර් කෙනෙක්...
අහ් මෙ අමිල අයිය්යනෙ
මැන් වෙන කාවත් නොවෙ.මා පහන් පැලෙදි මුල්ම දවස් වල මගෙන් නම අහුවවාම
මන් මචන් ගයාන් කියද්දී,තාත්තගෙන් මට ලැබුනු එකම බූදලය වන පපුවෙ මයිල් ගස්වලින් අල්ලලා උස්සල මාගෙ බර බලන්න ට්‍රයි කරපු පොර..
ඒත් පොර දැනන් හිටියෙ නැ තුත්තිරි ගස් වලින් අල්ලලා පොලොව උස්සන්න බැ කියල.
එදා උනු එකම දෙය මගෙ මයිල් ගස් ටිකක් මැන්ගෙ අතේ ඉතුරුවුනු එක විතරායි.නැතුව මාවනම් හොලවන්නවත් බැරිවුනා..
තවත් ටික වේලවක් කතාකරමින් ඉද්දි දැන ගන්න ලැබුනෙ අපිට පැලෙදි කෘෂිව්‍යාප්තිය,ඉකෝන් වාගෙ ගොඩාක් විෂයන් කරපු සර් කෙනෙක්ද එහි වැඩ කරන බවයි..
ඒ හැමදේ එක්කම අ'පුරෙ මට පුරුදු තැනක් බවට පත්වුනා.
එකම දේ ජොබ් එකෙ ගේම ගහන එක විතරයි.
මාගෙ රැකියාව වුවෙ කෘෂිව්‍යාප්තිකරකයෙක් ලෙස කටයුතු කිරිමයි.ගොවි ගැටලු සමාගෙමෙ නිෂ්පාදන මගින් නිරාකරණය කරගන්නා ආකාරයයි.
මට වැඩ කරන්න වුවෙ මැදවච්චිය,නොච්චියාගම,මහවිලච්චිය වැනි ප්‍රදේශයි.
මහා මානා ලදු/කටුකැලැ එලිපාදා රටට බත හෝ බතට ව්‍යංජනය දෙන මෙ අය හට බොරුවක් කිරිමට සිත දුන්නේ නැත.
ගිනිඅව්වට දහ අතට පැලුනු පොලවෙ අඩිය ගසමින්,ඒ පොලව මතට වැහිබිදුවක් ඉල්ලා දෙවියන් යදමින් ඉද වැටෙනා ඒ වැහි බිදුවට කඩුලුත් දාහයත් එකතු කරමින් අස්වද්දන මෙ අහිංසක ජනතාවට බොරු නොකරන,ආර්ඨික ලාබ උදෙසා බොරු නොකරන ලෙස මා මාගෙ හිතට අණ කරගත්තේය..
ඒ හිතැති හිතත් එක්ක ගේම දිනන්න හදන මට එය අමාරුවක් නම් පෙනුනේ නැත.
විටක ගොවි ගෙදරකින් ලැබෙන කුරුම්ඹා තැඹිලි ගෙඩියක් විය.තවත් විටෙක රස කර සැදු තේ කොප්පයකි.වෙලට ගෙනා ඇඹුලෙන්ද රස බලන්නට වු අවස්තාවන් නැතිව නෙවේ...
ආගන්තුක සත්කාර අතින් ප්‍රමුඛ වන අපෙ වුන්ගෙන් ලැබෙන කිසි දෙයක් ප්‍රතික්ෂෙප කිරීම යුතුකමක් නොවේ..ඒ නිසාවට ඒ දෙවල් බුක්ති විදිමට මාද පැකිලුනෙ නැත..

*************************************************************************************
බෝහෝ විට අ'පුර ටවුමෙ මා ඉන්නවානම් දිවා ආහාරය ගන්නෙ තොරාගත් ස්ථානයකිනි..මතක විදිහට "චාම් රෙස්ටුරන්ට්"
මෙහි ඇත්තේ ස්වයන් සේවා යනුවෙන් ලියාය.අපට අවශ්‍ය දේවල් ලබාගත් පසු තවත් කෙනෙක් ලගට ගිය පසු ඇ අපෙ හැඩහුරුකම හෝ විශේෂ යමක් සටහන් කරගනිමින් අප ගත් දැ පොතක සටහන් කරගනියි,ඒ මගින් අපේ බිල සකස් කරයි.දිනක් මා කැම ගත් විට ඇ මාගෙ සුන්දර වු ගෞරවනීය රවුල සහිත මූන ඇද ගත් හැටි මා දුටුවේය.
යලිත් දිනක් මා ගිය පසු ඇ ඇදගත්තේ සපත්තු දෙකක් සහිත කකුල් කෙටි දෙකකි.මදක් පහාලින් LS ලෙස සදහන් කර මා මිලට ගත් දේ ලියා ගත්තේය..
මා ඒ "චිට්" එක දෙස ඉවසිල්ලෙන් බලුවෙ මේ වතාවෙ සලකුණු කරගත් දේ තේරුම මොකක්ද කියාය.කිසිවක් හිතාගැනිමට නොහැකි වු නිසා ම ඇ ගෙන ඇහුවා
ඒ නන්ගි මොකක්ද මෙ LS
අද ඔයා වගේම රවුල තියන කෙනෙක් දැන් කනවා.ඉතින් රවුල ලකුනු කරන්න බැරි නිසා තමයි මේක ලකුණු කරේ..
ඉතින් මොකක්ද මේකෙ තේරුම..
නැ..,මේක තමා සර් ව අදුණගන්න තියෙන ලේසිම එක.අව්ලක් නැනේ..
අපොයි චුට්ටක්වත්..
ඔයා හරි ක්‍රියෙටිව් නෙ...
එහෙම කියු මා ඒ සුන්දර ආහාරය බඩට කොට ගත්තා..
ඒ අ'පුරෙදී කැම ගන්න මා ආසම කරපු තැනක්

ඉතින් "මම අනුරාධපුරෙ" තවත් කතාටිකක් සමගින් ඉස්සරහට එනවා..
ඒත් එක්කම මාගෙ බ්ලොගයට කමෙන්ට් දාන අයටත්,ෆ්ලො එක දෙන සෙට් එකටත්,විතරක් නෙමෙයි සින්ඩියෙන්,ලාන්කීය සින්ඩියෙන් බලන ඔයාලටත් ගොඩාක් ම තුති..
මේ පැත්තට එන හැමෝම නිසා තමයි ලියන්නත් හිතෙන්නෙ...
ඉතින් ඉන්නව නේද ඉතුරු ටිකත් කියවන්න............

ප්ලාස්ටර් නෙවෙ බං පුල්සාරි....

මේකත් මෙ පරන කතාවක්.දැනට අවුරුදු 9 කට වාගෙ ඉස්සර වුනු දෙයක්.
ඒ කාලේ මන් පහන්පැල හි ඉගනගන්නවා.
ඒ දවස් වල අපෙ ... එග්සැම් කාලේ.
අපිට තිබ්බා පාඩම් කරන්න,පොත් කියවන්න,වෙනමම කාමරයක්.ඒකට කිවෙ රීඩින් හොල් එක කියලයි.ඉතින් අපි ගන්න සති අන්ත පත්තරෙත් තියෙන්නෙ මෙ හොල් එකේ මෙසෙක ගැටගහලා.......
එදාට පහුවදා එග්සැම් එක නිසා කට්ටියම වාගෙ පාඩම් කරන්නයි,ඇසයින්මෙන්ට් එක ගහන්නයි එකතුවෙලා හිටිය මෙ හොල් එකට,
ඒදා අගහරුවාදා දවසක් නිසා සති අන්ත පත්තරෙත් තිබ්බා තාමත්.....
මාත් පොතක් අරන් ගියෙ පාඩම් කරන්න හිතාන තමා.ඒත් මිත්‍රයෙකුගෙ උවනාවට ඔහුගෙ එසයින්ග්මන්ට් එකෙ කවර් පෙජ් එක හදන්න උනා.අපිට කම්පුටර් තිබ්බෙ නැති නිසා අතින් කවර හැඩ කරන වැඩ මට තමා පැවරිලා තිබුනෙ.
ඔන්න මන් වැඩෙ කරන් යනවා.මාත් එක්කම රිඩින් හොල් එකට ගිය "තඩියා"(තව මිත්‍රයෙක්) පත්තරෙ කියවන්න ගත්තා
"තඩියා"ගෙම නම තියන තව එකෙක් හිටියා.මැන් අඩි 5යි අගල් 1ක් උස නිසා අපි උට කොටා කියලයි කිවෙ.එආ වාගෙම පොර පන්ඩිතයා,වගේම පචයා.ඒක හින්දා "මුචා"කියලත් කියන්න උනා.
ඔන්න මෙ කොට මුචත් එතෙන්ට ආවා.
දැන් තඩියා පත්තරෙ බලනව.පොරට මාර බයික් ඇම්මක් තිබ්බෙ.මෙ කාලෙ තමා බජාජ් "පල්සර්" බයික් එක මාකට් එකට ආපු කාලෙ.....
පත්තරේ කියවන තඩියා එක පාරටම කැ ගහනව.
ඒ මචන්...මෙන්න අලුතින් බයික් එකක් ඇවිල්ලා.......
වන්....ෆිෆ්ට්....සි.සි,ආහ්.ඉන්දියාවෙ හදලා තියෙන්නෙ.පෙට්‍රල් හොදට කරනව.
මට මචන් මෙක ගන්න හිතෙනවා.
හිටපන් මම අප්පච්චිට කතා කරල කියන්න........
එසේ කියු තඩියා ඔහුගෙ දුරකතනයෙන් ගෙදරට කතාකිරිමට උත්සාහ කලා......
ඒ මොකක්ද බන් බයික් ඒකෙ නම...,මම ඇහුවා..
හිටපන් බලන්න."තඩියා කිවා...
ම්ම්....ප්ල...ස්...ටර්.....
ආහ් ප්ලාස්ටර්....ප්ලාස්ටර් වන් ෆිෆ්ටි.......
ඒ කියන්නෙ බයික් එකෙ නම "ප්ලාස්ටර්" යලිත් වරක් මම ඇසුවෙ හිනාවත් පුදුමයත් අතරින්....
ඔව් බන්...ඔහුගෙ පිලිතුර කිසිම පැකලිමකින් තොරවය..
මා පත්තරය ලගට ගියෙ....
බලපන් ඩෙටොල් ප්ලාස්ටර් ද කියලා....අසමිණ..
පත්තරය බැලුවා..වෙලා තියෙන දෙ හොදින්ම තේරුණා.....
දැන් උබ ගෙදරට කීවද?.මම ඇසුවෙ හිනවෙමින්
නැ.එයාලා ෆොන් එක ගත්තෙ නැ......
කියපන් ගෙදරට,උබට ප්ලාස්ටර් බන්ඩලයක්ම අරන් දෙයි..එකක් රුපියල් 2යි නේ, මා එසෙ කියනා විට කොටාද හිනාවෙමින් පත්තරයෙ ඇඩ් එක බලන්න ආවා....
ටික වෙලාවකින් කොටා කිවා
ඒයි තඩියො...අනේ උබනම් මැට්ටෙක්...මී හරකෙක්.ඇගත් ඒ වගෙනෙ..කොටා කියාන යනවා..
ඇයි මොකො.....තඩියා ඇසුවෙය......
මෙ මෙ බලපන්..මෙ ප්ලාස්ටර් නෙමෙ....... මෙ බයික් එකේ නම පුල්සාරි.........
කොට කිවේ අගනා පැහැදිලි කිරීමක් ද දෙමින්....
මෙක හදන්නෙ බන් ඉන්දියාවෙනෙ....එහෙ ඉන්නෙ හින්දු මිනිස්සු....
හින්දු අයගෙ දෙවියෙක් තමා පුල්සාරි කියන්නෙ...
ඉතින් අපි ඔය ලොරි, බස් වල "බුදු සරණයි"කියලා ලියනවා වාගෙ තමා උන් දෙවියන්ට ගරු කරන්න පුල්සාරි කියලා නම දිලා තියෙන්නෙ........
කොටා නියමෙට පැහැදිලි කිරිම දුන්නේ ඒ විදිහටයි......
ඊට පස්සෙ කට්ටියම සෙට් වෙලා කොටාව බයිට් කරේ උගෙ කිසිවක් නොදන්නා පැහැදිලි කිරිමටයි.
ඉංග්‍රිසි කියන්නෙ අපෙ දෙවන බාසාව නිසා "තඩියා"ට සමාවක් තිබුණි...
තාමත් "තඩියා"මගෙ ගජ මිතුරෙකි..ලංකාවට යන සැම විටම මාගෙ පලමු දුරකතන ඇමතුමෙන් ඔහු මාව බලන්නට එයි.
කොටානම් කොහේද දන්නැ.මන් හිතන්නෙ කොවිලක ඇති...

අමතක නොවන පහන් පැලෙ තවත් මතක සටහනකි.......,

ටැන්කි සුද්දා...

මෙකනම් පොඩි කතාවක්.මීට...අවුරුඩු 3කට වාගෙ කලින් වුනු දෙයක්.කියවලාම බලන්නකො...........
සතියෙක්ම වැඩ අඩු වුනා.
අහ්..මෙ සිකුරාදත් එච්චර වැඩක් හිටින එකක් නැ.අපි ට්‍රිප් එකක් යමු.කළමනාකරිත්වයෙන් අදහසක්.
ඔකේ..,අපිත් එනව.සේරම ලන්කාවෙ අයත් ඔන්න ට්‍රිප් එක යන්න ලැස්තිවෙනව.අපි හොද ෆන් එකක් ගමු..ඒත් ඉතින් නැටුම් තෙල්වත් අරන්යන්න බැහැනෙ..
ට්‍රිප් එකක් නම් ඒවා තියෙන්නම ඔනෙනෙ.නැටුම් තෙල් නැතුව ට්‍රිප් ගිහින් වැඩකුත් නැනෙ.
කරන්න දෙයක් නැ.එවා අරන් යන්න බැරිනිසා අපි අහින්සක ආතල් එකක් ගමු.
කට්ටිය කතා වුනා.
ඔන්න සිකුරදා දවසත් අවා.
අහ් ජි.එම් ගෙන් කොල් එකක්.
අපි හතරට යනවා.ඔයාලා රෙඩි නෙද?ඔහු ඇසුවේය.
ඔව්.අපි එනවා.මම කිවෙමි.
හතරට යනව.කට්ටිය සෙට් වෙමු එහෙනම්.මා මිතුරන්ටද කිවේය.
ඒත් බන් කො අරු.
මැන් ටවුමට ගිය ඔෆිස් එකෙ වැඩකට.4 වෙද්දි ඒවි.
වේලාව හතරත් පහු වුන.ටවුමට ගිය පොර තාම නැ.
ආහ්..අයෙත් ජි.එම්.කොල් කරනවා....
හලො..ලන්කාවෙ අය එන්නැද්ද?
එනවා සර්,අර අරයා ටවුමට ගියා,තාම අවෙ නැ.
ඔකේ.අපි දැන් යන්න ලැස්ති.එයාට කතාකරල බලන්න.
ඉන් පසු මා ටවුමට ගිය මිත්‍රයාට කතාකලෙමි.
ඔහුගෙ පිළිතුර වුනෙ"මම එන්න පැයක් යනව.එයාලා යනවනම් උඹලත් පලයල්ලා.අව්ලක් නැ"
ඒත් කමිටුවෙ තීරණය වුවෙ.පොර යන්නැත්තම් අපිටත් බැ.ඇරත් පොර ගියෙ ඔෆිස් එකෙ වැඩකට.මෙයාල ඉන්න ඔනි එයා එනකන්.
විය යුත්ත එය වුනත් ටික වෙලාවකින් අප දැනගත්තෙ කට්ටිය ගමන යන්න අවසාන තිරණය ගත්බවත්,අප නැතත් ගමන යන බවත්ය.
ඒ බව දැනගත් අපෙ අය.
ඔකෙ,එයාලා ගියවෙ.අපි මෙහෙ ඉදන් ෆ්න් එකක් ගමු.
ගත් වුයෙ නිමෙෂයකි.දස අතට ෆොන් කොල් ගත් අපෙ අය නැටුම් තෙල් සදහා බලපත්‍ර ඇති කෙනෙක්ගෙන් ගිනි ගානට බොතල් දෙකක්ම ගෙනාගත්තෙය.
දැන් ඉතින් අපියි රජාලා.ටක් ගාල සෙට් වෙමු.කව් රුවකුත් නැනෙ.
සින්දුවක් කියලා ෆන් එකක් ගමු.
රැ හත වෙද්දි කට්ටියම නැටුම් තෙල් ටිකත් අඩුම කුඩුම ටික ලග රවුම් වුනේය.
හරි එහෙනම්..පටන් ගමු.
මන් නම් මල්ලි බොන් නැ..කියු සෙනා අය්යා ඉස්සොරොම අඩිය කට කපල ගැසුවෙය.මන් මෙ වර්ගය බීලා තිබ්බෙ නැ.එකයි චුට්ටක් ගත්තෙ.
ඒ ඔහුගෙ හැටියක් වුවෙය.නිතර සුරන්ගනා බොරු කියන නිසා අපිට ඔහු "පච සෙනා"වුනි.
ඒ ගත් චුට්ට බොතලේ කාලක්ම ඉවරකරන චුට්ටක් වුනි.
බොතලයක් ඉවර වුනි.කට්ටිය සින්දුව පටන් ගත්තෙය.
නැගලා යන නිසා ඊ ලග එකත් කැඩුවෙය.අලුත් බොතලය දැකපු සේන අයියා...
අා..නේ...මෙක සෙන්ට් බොතලයක් වාගෙ.ලස්සන නෙද සර්" කියා ලග හිටපු අයෙකුට කිවෙය.
දෙන්න මල්ලි ටිකක් බලන්න..
අහ් ගදකුත් නැනෙ.......
චුට්ටක් බීලම බලමු...කියා අයෙත් පුරුදු චුට්ට දාගත්තෙ කප් එක පීරෙන්නමය..
ටික වෙලාවක් යද්දි කට්ටියට හොද ගනන්..
සින්දු කියන්නොය.නටනවා කියමින් දගලන්නොය.....
කොහොම හරි හොද ෆන් එකක් ගත්තා.
සියල්ල ඉවර වි කට්ටිය එලියට චුට්ටක් ගියා.
ඒත් සෙනාත්.තවකෙකුත්(ටැන්කි සුද්දා) කාමරයෙ ඉතිරිවිය.
ටික වෙලාවකින් කාමරයට ආ අපි,අපි අතර සිටි බොන් නැති මිත්‍රයා කිවෙ...........
කො..දෙන්න සෙන අය්යෙ ඔය බයිට් දාපු පිගන් ටික.මන් සොදලා දන්න.නැත්තම් ගද ගසයි කාමරෙම.
එක පාරටම කට ඇරපු සෙන අයියා..
මොන පිගන් සෙදිල්ලකද....
ඔයා බය නැතුව ඉන්න.අර ටැන්කි සුකද්දා පිගන් දෙකම සුද්ද කරා මල්ලි..
(මෙ මොකකද මෙයා කියන්නේ)
කව්ද සෙනයියෙ ටැන්කි සුද්දා.
අර මාලු ටැන්කි වල ඉන්නෙ ටැන්කිය සුද්දකරන මාලුවෙක්.ඒ වාගෙ කෙනෙක් මෙතනත් ඉදලා පිගන් ටික ඇගිල්ලෙන් පිහලා කාල සුද්ද කරා.දැන් මෙ ඔයලා එද්දි කාමරෙන් ගියෙ.
එතකොටයි අපට මතක් වුනෙ,අපි එලියට යද්දි සෙනයියත් එක්ක කාමරෙ කයිය ගහ ගහා හිටපු පොරනෙ.
ඇත්තටම පිගන් සොදලා වාගෙ මිනිහා පිගන් ටික පිහගෙනම කලා.
ප:ලි.කොහොමත් කැම ජාති අහක දාන එක හොද නැ නොවැ.......